اے عاشقانِ رَسُول! * په مُسکا او په خوش اخلاقئ خبرې کوئ. * د مُسلمانانو د زړه ساتلو په نِيَّت وړو سره مهربانئ او د مشرانو سره د ادب انداز اختيارکړئ اِنْ شَآءَالله  د ثواب ګټلو سره سره به د دواړو په زړه كښې ستاسو عِزَّت هُم پيدا شي. * په تيز تيز آواز كښې خبرې کول، څنګه چې نن صبا په آزادئ سره دوستان په خپل مينځ كښې کوي، سُنّت نه دي. * که د يوے ورځې ماشوم وي نو د هغه سره هم د ښو ښو نيّتونو سره په جناب، تاسو [يعني د ادب په الفاظو] كښې د خبرو کولو عادت جوړ کړئ ستاسو اخلاق به هم اِنْ شَآءَالله  ښه کيږي او ماشوم به هم آداب زده کوي. * د خبرو اترو په وخت كښې د پردے ځائيونو ته لاس لګول، د ګوتو په ذريعه د بدن نه خِيری ولاړول، د نورو په مخكښې ساعت په ساعت په پوزه يا غوږ كښې ګوته وهل، يا ساعت په ساعت لاړې تُوکل ښه خبره نه ده، د دې نه نورو ته کرکه ورځي. * ترڅو پورې چې بل خبره کوي نو په اِطمينان سره ئې اورئ، د بل خبره کټ کول او خپله خبره شُروع کول سُنّت نه دي. * د خبرو اترو په دوران كښې بلکه په هيڅ حالت كښې هم قَهقَهَه مه لګوئ [يعني په دومره آواز خندا مه کوئ چې بل ئې اوريدے شي] ځکه چې سرکارِ مدينه  صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم کله هم قَهقَهَه نه ده لګولې. * ډيرو خبرو کولو سره او ساعت په ساعت قَهقَهَه لګولو سره رُعب ختميږي. * فرمانِ مصطفٰی صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم دے: ’’څوك چې خاموشه پاتې شو هغه خلاصے اوموندو.‘‘ په مِراٰةُالْمَناجِيح كښې دي: حُجّةُ الاِسلام حضرت سيِّدُنا امام محمّد غزالی رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: چې د خبرو اَترو څلور قِسمونه دي: )۱( خالص مُضِر (يعني مُکمّل نُقصان وركوونكې) )۲( خالِص مُفيد (يعني مُکمّل فائِده مندې) )۳( هُم مُضِر (يعني نقصان وركونكې او) هُم مُفيد [يعني فائِده مندې] )۴( نه مُضِر نه مُفيد. د خالِص مُضِر (يعني مکمل نقصان وركوونكې) نه هميشه پرهيز ضروری دے، خالِص مُفيد کلام [يعني مکمل فائِده مندې خبرې] ضرور کوئ، کومه خبره چې مُضِره هم وي او مُفِيده هم وي د هغې په کولو كښې اِحتياط پکار دے او غوره دا ده چې اونكړے شي او د څلورم قِسم خبرې کول وخت ضائِع کول دي. په دې خبرو كښې فرق کول مشکل دي لهٰذا خاموشي غوره ده. * د چا سره که څه خبرې اترې کول وي نو د هغې څه صحيح مقصد هم پکار دے او هميشه د مخاطب د مرتبے او د هغه د نفسياتو مطابق خبرې کول