رمضان پورې ورسوې. ^([1])

عبادت میں، ریاضت میں، تلاوت میں لگا دے دل

رجب کا واسِطہ دیتا ہوں فرما دے کرم مولیٰ

بَراءَت دے عذابِ قبر سے نارِ جہنَّم سے

مہِ شعبان کے صدقے میں کر فضل و کرم مولیٰ

میں رحمت، مغفِرت، دوزخ سے آزادی کا سائل ہوں

مہِ رمضان  کے صدقے میں  فرما  دے کرم مولیٰ^([2])

د آيت مبارک مختصر وضاحت

خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! مونږ پۀ شروع کښې د 29 سيپارې، د سورةُ الحَاقَة د آيت: 24 د اوريدو سعادت حاصل کړو، د دې آيت مبارک او د دې نه پۀ وروستنو يو څو آيتونو کښې د يو نيک کَس او د قيامت پۀ ورځ د هغه د حساب منظر بيان کړے شوے دے. مفسرين فرمائي: دا آيت مبارک د حضرت ابو سلمه عبد الله بن عبدُ الاَسد مَخزُومي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ پۀ حق کښې نازل شوے دے.

بعضې علمائے کرام رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْهم فرمائي: چې د دې آيتونو نه هر هٰغه کَس مُراد دے کوم چې د نيکۍ او خير رهبر [يعنې لار ښود] دے، خلق د نيکۍ پۀ کارونو کښې پۀ هغه پسې روان دي، د قيامت پۀ ورځ باندې به داسې کَس د هغه پۀ خپل او د هغه د والد پۀ نوم رابللے کيږي. هٰغه کَس به وړاندې کيږي، کوم خلق چي پۀ دُنيا کښي پۀ هغه پسې روان وو، هغوئي به د دۀ د حساب دې منظر ته ګوري، بيا به دغه کَس ته خپله سپينه پړقيدونکې اعمال نامه ورکړے