Book Name:Qabar Ke Sathi
شي او دا غوښه به ورژيږي * زمونږ ښکلې ښکلې سترګې به وِيلې شي او وه به بهيږي * د طاقت ورو مَټو ټول زور به مو اوبه شي * پنډۍ به مو ماتې شي او د خاورو سره به يو ځائے شي * لويه سينه د کومو سره چې پۀ ګرځيدو خوشحاله يو ډير زر به ماته راماته شي. آه! افسوس! کوم حال چې نن د هديرې والؤ دے، ډير زر هٰغه حال زمونږه هم کيدونکے دے.
گھُپ اندھیرے کا بھی وَحشت کا بسیرا ہو گا قبر میں کیسے اکیلا میں رہوں گا یاربّ!
گر کفن پھا ڑ کے سانپوں نے جمایا قبضہ ہائے بربادی! کہاں جا کے چُھپوں گا یاربّ!
ڈنک مچھر کا سہا جاتا نہیں، کیسے میں پھر قبر میں بچھّو کے ڈنک آہ سہوں گا یاربّ!
گر تُو ناراض ہوا میری ہلاکت ہو گی ہائے! میں نا رِ جَہنَّم میں جلوں گا یاربّ!
عَفو کر اور سدا کے لیے راضی ہو جا گر کرم کر دے تو جنّت میں رہوں گا یاربّ! ([1])
مړي ته چې درې ورځې پس وګورې نو...!
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! مونږ به ضرور مړۀ کيږو، قبر ته به خامخا کوزيږو خو آه...!! د قبر معامله اسانه نۀ ده. حضرت عمر بن عبد العزيز رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو ځل خپل يو ملګري ته وفرمائيل: وروره! د مرګ ياد زما نه خوب تښتولے دے، زۀ ټوله شپه ويښ ووم او د قبر پۀ باره کښې مې سوچ کولو. اے وروره! که تۀ درې ورځې پس مړے د هغه پۀ قبر کښې ووينې نو پۀ دُنيا کښې د ډيرې مودې پورې د هغۀ سره د پاتې کيدو باوجود به تۀ د هغۀ نه ويريږې، که تۀ د هغۀ د کور يعنې د قبر دننه حصه ووينې * پۀ کوم کښې چې چينجي ګرځي او بدن يـې خوري * د هغه د بدن نه زغوې او نوونه جاري دي * سخا بوئي ترې ځي * د هغه کفن خراب شوے دے. هۍ! هۍ! غور خو