وخت دې پۀ ژبه باندې د الله ذِکر جاري وي۔ الله پاک دې داسې ژوند رانصيب کړي۔ ^([1])

اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم۔

تۀ زما ذِکر کوه! زۀ به ستا ذِکر کووم

پۀ دويمه سيپاره، سورۀ بقره، آيت: 152 کښې اِرشاد دے:

فَاذْكُرُوْنِیْۤ اَذْكُرْكُمْ(پارہ:2، سورۀ بقرہ:152)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: نو تاسو ما ياد کړئ، زۀ به تاسو ياد کړم۔

پۀ تفسير نعيمي کښې دي: د دې آيت مبارک خُلاصه دا ده * چې اے خلقو! زما ذِکر کوئ! د دې نتيجه به څۀ وي چې پۀ عالَم کښې به ستاسو چرچې  کيږي * تاسو ما پۀ اطاعت سره ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ رحمت سره ياد کړم * تاسو ما پۀ دُعا سره ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ عطا سره ياد کړم * تاسو ما پۀ حمد او ثنا سره ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ نعمت سره ياد کړم * تاسو ما پۀ دُنيا کښې ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ اخرت کښې ياد کړم * تاسو ما پۀ خوشحالۍ او پۀ ارام کښې ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ مصيبت او افت کښې ياد کړم * تاسو ما پۀ مجاهدې (يعنې پۀ نيکو کښې د کوشش) سره ياد کړئ، زۀ به تاسو پۀ هدايت سره ياد کړم * اے خلقو! تاسو ووايئ! يَا رَبِّي (اے زما ربه)، زۀ به ووايم: عَبدِي (اے زما بنده) * تاسو ووايئ: زۀ ګنهګار يم، زۀ به ووايم: زۀ غَفَّار (يعنې ډير بخښونکے)