صرف يو ځل دُعا اونکړه بلکه بيا بيا ئې ډير ځل هم دا يوه دُعا کوله چې: مولیٰ! زما اُمت اوبخښې، اے رَبِّ کريمه! زما په اُمت باندې رحمتونه نازل کړې.

حضرت عباس رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: سرکارِ عالي وقار، مکي مدني تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم چې کله بيا بيا دُعا اوکړه نو الله پاک وحي راوليږله، اوئې فرمائيل: اے محبوبه صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ! مونږه ستاسو دُعا قبوله کړه او ستاسو اُمت مو اوبخښلو خو ظالِم چې د هغه نه به د مظلوم بدله خامخا اخستے کيږي.

په دې باندې خوږ نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په بارګاهِ اِلٰهي کښې عرض اوکړو: اے رَبِّ کريمه! که تۀ اوغواړې نو مظلوم ته به جنت عطا کړې او ظالم به اوبخښې (يعنې دغسې به مظلوم ته بدله هم ميلاو شي او په ظالم باندې به فضل او احسان هم اوشي).

حضرت عباس بن مِرداس رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: رسولِ اکرم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم چې دا کومه دويمه دُعا غوښتې وه، په هغه شپه د الله پاک له خوا د دې هيڅ جواب رانغلو. بيا خوږ آقا، رسولِ خُدا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم مزدلفے ته تشريف يوړلو. د سحر وخت وو، ناڅاپه د خوږ نبي، مُحَمَّدِ عربي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په مخ باندې مُسکا خوره شوه، د مسلمانانو وړومبي او دويم خليفه حضرت ابو بکر او حضرت عمر رَضِىَ اللهُ عَـنْهما چې کله هغوئي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په مُسکا اوليدل نو عرض ئې اوکړو: باَبِیْ اَنْتَ وَ اُمِّی اِنَّ ہٰذِہٖ لَسَاعَۃٌ مَاکُنْتَ تَضْحَکُ فِیْہَا يعنې (يا رسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم !) زمونږ مور پلار دې په تاسو باندې قربان شي، دا هاغه وخت دے په کوم چې تاسو عموماً نه مُسکي کيږئ فَمَا الَّذِیْ اَضْحَکَکَ، اَضْحَکَ اللہ سِنَّکَ الله پاک دې تاسو هميشه مُسکے لري، نن څه اوشو چې تاسو د معمول خلاف مُسکي شوئ؟