تُو بس رہنا سدا راضی، نہیں ہے تابِ ناراضی تُو ناخوش جس سے ہو برباد ہے تیری قسم مولیٰ!^([1])

اے د خوږ نبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم عاشقانو! هٰغه ګنهګار به رَبِّ کريم اوبخښي، د ګناهونو باوجود به يـې جَنَّت ته داخل کړي، يقيناً چې دا د هغۀ رحمت دے خو غور اوکړئ چې معامله څومره ګرانه ده، آه! د قيامت پۀ ورځ باندې به بهانې نۀ چليږي، نن سبا خو به د خپلې تيرې ژبې پۀ ذريعه خلق دوکه کړو، پۀ اخوا ديخوا بهانو خو به زړۀ وغولوو، ځان له به د دروغو تسلي ورکړو خو آه! د قيامت پۀ ورځ کله چې به د رَبِّ قَهَّار پۀ حُضُور کښې حاضري وي، پۀ ګناهونو باندې لړلے شوې، توره اعمال نامه به راله پۀ لاس کښې راکړے شي، هٰغه وخت به د اِنکار هيڅ څۀ صورت نۀ جوړيږي، زمونږه هم خپل اندامونه، زمونږه لاسونه، زمونږه ښپې، زمونږه ژبه، زمونږ څرمن به هُم زمونږ خلاف ګواهي ورکوي، پۀ دې حالت کښې به نجات حاصلول ډير ګران شي۔ يقيناً چې د رَشک قابل هغه دے څوک چې الله پاک پۀ خپل رحمت سره جَنَّت ته داخِل کړي۔

حِساب به مو راګير کړي

پۀ حديثِ پاک کښې دي: رسولِ ذِيشان، مکي مَدَني سلطان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائي:  مَنْ حُوْسِبَ عُذِّبَ يعنې د چا نه چې حِساب واخستے شو، هغه به پۀ عذاب کښې راګير شي۔^([2])

امتحاں کے کہاں قابِل ہوں میں پیارے اللہ!   بےسبب بخش دے مولیٰ! ترا کیا جاتا ہے؟^([3])

اِمامِ حَسَن بصري رَحْمَةُ الـلّٰـهِ عَـلَيْه فرمائي: حيرانتيا پۀ دې خبره نۀ ده چې هلاک کيدونکے څنګه هلاک شول؟ حيرانتيا پۀ دې خبره باندې ده چې نجات حاصلوونکي نجات څنګه حاصل کړو؟ ^([4]) يعنې د قيامت پۀ ورځ باندې د حساب کتاب معامله داسې