Book Name:Bila Hisab Jannat Delane Wale Aamal
ګواه دے، دويم ګواه لا پاتې دے۔ الله پاک به د هغۀ ښپو ته وفرمائي: تاسو څۀ وايئ؟ زما بنده چې څۀ کړي دي، د هغې رښتيا رښتيا ګواهي ورکړئ۔۔۔!! بيا به د هغۀ ښپې هم د هغۀ خلاف ګواهي ورکړي۔
کله چې د بنده ټولې غوښتنې ومنلے شي، د هغۀ پۀ ګناهونو باندې به ګواهۍ قائمې شوې وي نو هغه به ويريږي او خپلو اندامونو ته به پۀ ردو بدو وئيلو شروع شي وائي به: اے زما اندامونو۔۔۔!! تاسو او زۀ خو يَو يُو، که زۀ دوزخ ته لاړم نو تاسو به راسره هم سوزۍ، زۀ خو هم ستاسو د بچ کولو د پاره د خپل رَبّ پۀ حُضُور کښې بيا بيا عرض کووم او تاسو زما (يعنې هُم د خپل) ځان خلاف ګواهي ورکوئ؟ د هغۀ اندامونه (مثلاً لاسونه، ښپې وغيره) به وائي: مونږ د الله پاک پۀ حکم باندې ګويان شوي يو، دا هم هغه دے څوک چې ټولو ته د خبرو طاقت ورعطا کوي۔
بيا به دا اِنسان ډير وشرميږي، بيا به د دۀ سره د نجات هيڅ لاره نۀ وي پاتې، نو فرښتو ته به حُکم وشي: اے فرښتو! دا پۀ راښکلو دوزخ ته وغورځوئ۔۔۔!! بيا به هٰغه اِنسان عرض اوکړي: اے رَبِّ کريمه! تۀ اَرحَمُ الرَّاحِمِين (يعنې د ټولو نه زيات رحم کوونکے) يـې، پۀ ما ګنهګار باندې به ستا رحمت کله راوريږي؟ الله پاک به فرمائي: زما رحمت د منونکو د پاره دے، تۀ خپل ګناهونه اومنه! ستا به رحمت نصيب شي۔ اِنسان به فوراً عرض اوکړي: زۀ خپل ټول ګناهونه منم، دا خو بس د دوزخ ويره وه، د کومې له وجهې چې ما حُجَّت بازي (يعنې د ګډو وډو دليلونو) ورکولو کوشش کولو۔ بيا به حُکم وشي: اے فرښتو! زما بنده زما پۀ رحمت سره زما جَنَّت ته بوځئ! بے شکه ما دا بخښلے دے۔ ([1])
نہ کرنا حشر میں پُرسش، مری ہوبےسبب بخشش عطا کر باغِ فِرْدَوس از پئے شاہِ اُمَمْ مولیٰ!
خِرَد کرتی نہیں اب کام، اِلٰہی! میں ہُوا ناکام تجھی سے التجا ہے مجھ پہ کر رحم و کرم مولیٰ!