^([1]) په يو روايت کښې دي: حضرت عائشه صِدِّيقه رَضِىَ اللهُ عَـنْها خپل خورئي حضرت عُروَه بن زُبير ته اوفرمائيل: اے خوَرَيه! کله به داسې هم کيدل چې دوه دوه مياشتې به تيرې شولې، د رسولِ اکرم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د کور مبارک په انغري کښې به اور نه بليدو۔ حضرت عُروَه بن زبير رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ عَرض اوکړو: ترور جانې! بيا به تاسو وخت څنګه تيرولو؟ اوئې فرمائيل: په کجورو او اوبو باندې۔ ^([2])

سيده عائشه رَضِىَ اللهُ عَـنْها نور فرمائي: کله به داسې هم کيدله چې، سرکارِ ذي وقار، د مکې مدينې تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم به فرمائيل: عائشه! راشه! برکتي خوراک اوخوره۔۔۔!! چې زه به حاضره شوم نو مخې ته به ئې 2 کجورې وې۔ ^([3])

په روايتونو کښې دي: د نبيانو تاجدار، زمونږه د زړونو قرار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د دنيا نه تشريف يوړلو، هغوئي چرې هم په يوه ورځ کښې 2 ځله په مَړه ګيډه ډوډئ اونه خوړله۔ ^([4])

د آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم لوږه مبارکه راته راياده شوله!

يو ځلې حضرت ابو هريره رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ په يو ځائے تيريدلو، اوئې کتل: څه خلق ناست دي وريته کړے شوې چيلئ (بيزه) خوري (دا ئې چې اوليدل نو حضرت ابو هريره رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ ته د سرکارِ عالي وقار، د مکې د مدينې د تاجدار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم لوږه مبارکه راياده شوله، زړه ئې بے قراره شو) چې هغه خلقو حضرت ابو هريره رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ ته د خوراک دعوت ورکړو نو هغوئي رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ د خوراک نه انکار اوکړو او اوئې فرمائيل چې: نبئ کريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم چرې هم د وَربَشو ډوډئ په مَړه ګيډه نه وه خوړلې تر دې پورې چې د دنيا نه ئې تشريف يوړلو۔ ^([5])

يعني ما هغه وخت دا سوچ اوکړو چې زما محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم خو په ژوند شريف کښې د وَربَشو ډوډئ هم پرله پسې په مړه ګيډه اونه خوړله او زه وريته کړے شوې چيلئ (بيزه) اوخورم! زړه مې نه غواړي۔ حکيم الاُمَّت مفتي احمد يار خان نعيمي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د دې روايت لاندې فرمائي چې: ياد ساتئ! دلته پرله پسې د نه خوړلو ذِکر دے (يعني هغوئي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پرله پسې ښه خوراکونه اونه کړل، ولې) حُضُورِ انور صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم وريت