والے چې د ټولو نه زيات دے، په دې کښې يو کوهے دے، کوم ته چې هَب هَب وئيلے شي، کله چې د دوزخ اور مړ کيږي نو الله پاک هغه کوهے برسيره کړي، د کوم نه چې د دوزخ اور د مخکښې په شان لمبي شروع کړي، دا کوهے د بے لمانځو، زنا کوونکو، شرابيانو، سود خورو او د مور پلار آزارونکو د پاره دے۔ ^([1])  

پڑھتے رہو نماز تو جنّت کو پاؤ گے                         چھوڑو گے گر نماز جہنّم میں جاؤ گے

اعلیٰ حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د لمونځ کولو تلقين اوفرمائيلو !  

سيّدي اعلیٰ حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د يوې پوښتنې په جواب کښې فرمائي چې: تر څو پورې چې عقل باقې دے، په يو وخت کښې هم لمونځ معاف نه دے۔ د سفر په حالت کښې يا په داسې مرض کښې چې د روژې طاقت نه وي، د رمضان المبارک شريف روژې قضا کول (يعني هغه وخت د پريښودلو او وروستو د نيولو) اجازت نشته، ^([2]) دغه شان زکوٰۃ په صاحبِ نصاب باندې او حج په وَس لرونکي باندې فرض دے خو لمونځ بهر حال په هر چا فرض دے، ^([3]) څوک چې بيمار دے، د اودريدو طاقت نه لري نو د ديوال، کونټئ يا د بل کَس په سهارا (ملاتړ) دې اودريږي او لمونځ دې ادا کړي، څوک چې بالکل نشي اودريدے، هغوئي دې په ناسته ادا کړي، که چرې کښيناستے هم نه شي نو په ملاسته ملاسته دې په اشارو سره ادا کړي۔ ^([4])

غرض دا چې لمونځ تر مرګه پورې (يعني د زنکدن پورې) معاف نه دے۔ ^([5]) الله رَبُّ العِزَّت فرمائي:

وَ اعۡبُدۡ رَبَّکَ حَتّٰی یَاۡتِیَکَ الۡیَقِیۡنُ (۹۹)  (پارہ:14 ،سورۂ حجر:99)

ترجمۀ کنزُ الايمان: او تر مرګه پورې د خپل رَبّ عبادت کوئ۔

ہر عبادت سے بَرتَر عبادت نَماز                          ساری دولت سے بڑھ کر ہے دولت نَماز

قلبِ غمگیں کا سامانِ فَرحت نَماز                          ہے مریضوں کو پیغامِ صِحَّت نَماز

نارِ دوزخ سے بے شک بچائے گی یہ                     ربّ سے دلوائے گی تم کو جنَّت نَماز

پیارے آقا کی آنکھوں کی ٹھنڈک ہے یہ            قلبِ شاہِ مدینہ کی راحت نَماز

بھائیو !  گر خُدا کی رِضا چاہئے                                آپ پڑھتے رہیں باجماعت نَماز