اهلسنت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْهلکن ٿا:

چھوڑ کر مجھ کو فرشتے کہیں مَحْکُوم ہیں ہم      حکمِ والا کی نہ تعمیل ہو زُہْرَہ کیا ہے^([1])

 يعني فرشتا ان مجرم کي ڇڏي ادب سان عرض ڪندا: يارسولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم! اسان اوهان جا غلام آهيون، اسان جي ڇا مجال جو اوهان جي حڪم تي عمل نه ڪريون.)

 هاڻي مصطفيٰ جانِ رحمت، شمعِ بزم هدايت صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم جي حڪم سان ان ٻانهي کي ٻيهر ميزانِ عمل تي آندو ويندو، ان جا اعمال توريا ويندا، شفاعت فرمائيندڙ آقا، امت کي بخشائيندڙ  آقا صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم فرمائن ٿا: مان پنهنجي کيسي مان آڱر جي پوري جي برابر اڇو ڪاغذ ڪڍندس ۽ بِسْمِ الله پڙهي نيڪين جي پلڙي ۾ رکندس، ان جي برڪت سان ان شخص جو نيڪين جو پلڙو وزن وارو ٿي ويندو.

محشر میں گنہگار کا پَلَّہ ہُوا بھاری                  پَلّہ پر جو وہ قربِ ترازو نظر آیا^([2])

   هتي ان شخص جو نيڪين جو پلڙو وزني ٿيندو، ساڳئي وقت محشر ۾ هڪ شور ٿيندو: ڪامياب ٿي ويو، ڪامياب ٿي ويو، ان جي نيڪين جو پلڙو وزني ڪيو ويو، هاڻي کيس جنت ۾ وٺي وڃو...!!

یہ سماں دیکھ کے محشر میں اُٹھے شور کہ واہ

چشمِ بَدْ دُور ہو! کیا شان ہے! رُتْبہ کیا ہے...!

صَدْقے اِس رَحْم کے، اس سایۂ دامن پہ نثار