حضرت امام حسين رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ کان روايت آهي ته نور جي پيڪر، سڀني نبين جي سرور صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم جو فرمانِ عاليشان آهي: اَلْبَخِیْلُ الَّذِیْ مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَہُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ يعني ڪنجوس آهي اهو شخص جنهن جي سامهون منهنجو ذڪر ٿيو پوءِ هن مون تي درودِ پاڪ نه پڙهيو.^[1]

خوفناڪ ڪارو نانگ

   هڪ شخص فوت ٿي ويو. ان لاءِ قبر کوٽي وئي ته قبر ۾ هڪ خوفناڪ ڪارو نانگ نظر آيو. ماڻهن گهٻرائي اها قبر بند ڪري ڇڏي ۽ ٻئي هنڌ قبر کوٽي. اتي به اهو نانگ موجود هو. ٽئين هنڌ قبر کوٽي، اهو ئي خوفناڪ ڪارو نانگ اتي به موجود هو. آخر نانگ ڳالهائي چيو: توهان جتي به قبر کوٽيندا، مان اتي پهچندُس. ماڻهن پڇيو: هي قهر ۽ غضب ڇو آهي؟ نانگ چيو: هي شخص جڏهن سرڪارِ مدينه صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم جو نالو مبارڪ ٻڌندو هو ته درود پڙهڻ ۾ ڪنجوسي ڪندو هو، هاڻي مان هن ڪنجوس کي سزا ڏيندو رهندس.^[2]

جو تِرے در پر جھکا وہ سر بُلندی پا گیا

جو  اکڑ  کر  رہ  گیا،  بےشک  ذلیل  وخوار  ہے^([3])

دل ۾ درود جو شوق وڌايو!

الله اڪبر! الله پاڪ اسان جي حفاظت فرمائي، اسان کي پنهنجي دل ۾ شوقِ