نيڪين جو پلڙو وزن وارو ڪيئن ٿيو؟

   حضرت عبدالله بن عمر رَضِيَ اللهُ عَنهُما کان روايت آهي، غيب ڄاڻيندڙ نبي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّم قيامت جي ڏينهن جي خبر ڏيندي فرمايو: قيامت جو ڏينهن هوندو، حضرت آدم عَلَيۡهِ السَّلَام ساوا ڪپڙا پائي، الله جي عرش جي ڇانوَ ۾ ويٺل هوندا ۽ ڏسندا هوندا ته سندن اولاد مان ڪير جنت ۾ وڃي ٿو ۽ ڪير جهنم ۾ اڇلايو پيو وڃي. ايتري ۾ پاڻ عَلَيۡهِ السَّلَام جي نظر نبين جي تاجدار، اَحْمَدِ مختار صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم جي هڪ امتي تي پوندي، فرشتا کيس جهنم طرف وٺي وڃي رهيا هوندا، هي ڏسي حضرت آدم عَلَيْهِ السَّلام رڙ ڪري آواز ڏيندا: یَا اَحْمَدُ! یَا اَحْمَدُ!                                 اي اَحْمَد!اي اَحْمَد! صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم

   (الله! الله! اي عاشقان رسول! قربان وڃو! اهو قيامت جو منظر...!  اهو خوفناڪ ڏينهن جڏهن هر ڪو پنهنجي پريشانين ۾ هوندو، ايستائين جو ماءُ به پنهنجي ٻارن کان پنهنجي جان ڇڏائي رهي هوندي، اسان جا آقا و موليٰ، اسان کي بخشرائڻ وارا آقا، رحم فرمائڻ وارا آقا، جنت ۾ پهچائڻ وارا آقا، مالڪِ جنت، صاحبِ ڪوثر، نبيِ رحمت، شفيعِ امت صَلَّی اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّم هن ڏکئي وقت ۾ به اسان گنهگارن کي بخشرائڻ ۽ جنت ۾ پهچائڻ لاءِ ميدانِ محشر ۾ ئي موجود هوندا. اعليٰ حضرت جي ڀاءُ، مولانا حسن رضا خان رَحۡمَةُ اللهِ عَلَيۡه ان وقت جي ڪيفيت کي شعرن جي صورت ۾ هن ريت بيان ڪن ٿا:

کسی کے پَلَّہ پہ یہ ہوں گے وقتِ وزن عمل کوئی اُمِّید سے منہ اُن کا تک رہا ہو گا

کوئی قریبِ ترازو، کوئی لبِ کوثر               کوئی صِراط پر اُن کو پُکارتا ہو گا

عزیز بچہ کو ماں جس طرح تلاش کرے       خُدا گواہ یہی حال آپ کا ہو گا