اَللهُ اَکْبَر! د صحابۀ كرامو عَلَيْهِـمُ الـرِّضْوان فَقْر اُوګورئ! د كور ټول سامان ئې يوه درئ او يوه پياله ده خو قربان شم! د داسې حالاتو باوُجود هم د صحابۀ كرامو عَلَيْهِـمُ الـرِّضْوان اِيماني جذبه کښې کمي نه راځي، په دې حالاتو كښې هُم د هغوئي لمُونځونه نه قضا كيږي، په كور كښې به ئې د خوراك څښاك هيڅ څيز نه وو، خو د دې باوُجود به ئې پابندئ سره روژے نيولې، صحابه كرامو عَلَيْهِـمُ الـرِّضْوان به د لوږې نه په خيټه كانړي تړل، خو د دې باوُجود چې غزوۀ بدر ته اوغوښتلے شو نو هلته اورسيدل، چې اُحد ته اوغوښتلے شو هلته اورسيدل، چې غزوۀ تبوك ته اوغوښتلے شو نو هلته اورسيدل۔

    خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ورته اوفرمائيل: لاړ شه! او دواړه څيزونه راوړه! اَنصاري صحابي كور ته لاړلو، [او بيرته رغلو] درئ او پيالئ ئې د خوږ نبـي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په خدمت كښې پيش كړل، رحمتِ عالَم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم اعلان اوكړو: څوك دا څيزونه اخلي؟ يو اَنصاري صحابي رَضِیَ الله عَنْه عرض اوكړو: يارسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! زه ئې د يو درهم په بدله كښې اخلم. حُضُور صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم اُوفرمائيل: څوك شته چې په دوه درهمه ئې واخلي. يو بل صحابي رَضِیَ الله عَنْه عرض اوكړو: حُضُور! زه ئې د دوو درهمو په عوض كښې اخلم، نبـي كريم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم دواړه څيزونه هغه صحابي ته وركړل او دوه درهمه ئې ترينه واخستل او د څيزونو مالك ته ئې درهمونه وركړل او ورته ئې ارشاد اوفرمائيلو: د يو درهم غله (يعنې د خوراك څښاك څيزونه) واخله او كور ته ئې اورسوه، په دويم درهم تبرګے واخله او ماله ئې راوړه! صحابي رَضِیَ الله عَنْه زر بازار ته لاړو، غله ئې واخسته، كور ته ئې يوړله، تبرګے ئې واخستلو او د خوږ نبـي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په خدمت كښې حاضر شو، حضرت اَنَس بِن مالِك رَضِیَ الله عَنْه فرمائي: تاجدارِ انبياء صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په خپلو لاسو مباركو په هغه تبرګي كښې لاسكے واچولو.

     الله! الله! داسې آقا به هُم زمانے نه وي ليدلے ! شان ئې اوګورئ چې اِمامُ الانبياء