دے، د الله محبوب دے، د كوثَر مالِك دے، الله پاك زمكے او آسمانونه د هغوئي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم له خاطره پيدا كړي دي، داسې عِزَّت او داسې مرتبه! د دې باوُجود ئې غُلامانو سره تَعَلُّق اوګورئ! چې په خپلو لاسو مباركو په تبرګي كښې لاسكے اچوي.

اَرْبابِ نظر کو کوئی ایسا نہ ملے گا

بندے تو مل ہی جائیں گے آقا نہ ملے گا

اربابِ نظر به څوک داسې پيدا نه کړي

بندګان خو به پيدا کړي آقا به پيدا نه کړي

      اے عاشِقانِ رسول! د خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم اندازِ تربيت اوګورئ! صحابۀ كرام عَلَيْهِـمُ الـرِّضْوان  به د حُضُورِ انور صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په اشاره باندې خپل سرونه قربانولو ته تيار وو، كه خوږ نبـي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم هغه صحابي رَضِیَ الله عَنْه ته صرف دا فرمائيلے وے چې درئ او پياله خرڅه كړه، تبرګے واخله، نو دا فرمائيل هم كافي وو، هغه به په فرمانِ مُصطفٰى صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ضرور عمل كړے وے خو سردارِ انبياء صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم صرف ارشاد اُونه فرمائيلو بلكه عملي طور ئې دا هر څه اوکړل، معلومه شوه چې د چا تربيت کوئ نو هميشه به د هغه په لاس کښې خپله ګوته ورکوئ او په ځان پسې به ئې روانوئ، چې د قوم تربِيَّت کوئ نو د لاسه به ئې نيسې او اودروئ به ئې، په دې كښې د مُبَلِّغِينو د پاره درس دے چې اصلاح كول صرف په وَينا کولو نه کيږي بلکه ښه طريقه دا ده چې عملي طور تربِيَّت اوکړے شي، مونږه تنګيږو ډير زر، مَثَلاً دا وائيو چې ما فلانكي ته ډير ځله د لمَانځه دعوت وركړ خو هغه ئې هډو مني نه، اے وروره! که نه مني نو څه اوشو؟ تاسو د هغه كور ته لاړ شئ، دروازه ورته اوډبوئ، په ډيره مينه ورته سلام اوكړئ، په ډيره حِكمَتِ عملئ سره ئې د ځان سره جُمات ته روان کړئ بيا دغسې که په كور كښې ماشوم څه غلطي اوكړي نو هغه يو دوه ځله پوهه كړي او په دريم ځل ئې يو څپيړه وهي، خوږو او محترمو اسلامي ورونړو! داسې كول نه