خلقو سره د ملاقات د پاره بوتلے شي۔ ^([1])

الله اکبر !  د دې اَدَب خو زما خيال نه دے چې چرې زمونږه په معاشره کښې خيال هم ساتلے شي، زمونږ کره خو چې ميلمانه راشي نو پارکونو ته ئې د سيل د پاره بوځو، مختلفو د سيل سپاټو ځيونو، هوټلو ته ئې بوځو، چې د ښار د نيکانو خلقو، برزرګانو، عاشقانِ رسول علمائے کرامو چې مونږ ته پخپله هم پته وي کنه، مونږ د هغوئي سره رابطه ساتو، دا هم ډيره ګرانه خبره ده، د ميلمه به د هغوئي سره څه ملاقات اوکړو؟ کاش !  چې مونږ دين خوښوونکي مسلمانان جوړ شو۔ د ديني خبرو، ديني خلقو، د دين پوهه لرونکو معلومات هم اوساتو، د هغوئي سره رابطه هم اوساتو، پخپله هم د هغوئي په خدمت کښې حاضريږو او څومره به ښه وي !  چې ميلمه راشي نو هغه هم د زيارت کولو د پاره بوځو۔ الله پاک دې مونږ له توفيق راکړي۔   اٰمِيۡن بِجَاهِ النَّبِيِّ الۡاَمِيۡنصَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ وَاٰلِه وَسَلَّم

د سفر کولو آداب

داتا حُضُور رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: بنده له پکار دي چې هميشه د الله پاک د رضا د پاره سفر اوکړي، د نفس د يو خواهش لاندې سفر اونکړي (مثلاً د تجارت وغيره د پاره که سفر کول وي نو د هغه سفر د پاره چې ښه ښه نيتونه اوکړے شي نو، اِنْ شَآءَ اللہُ الْکَرِیم !  دغه سفر به هم د ثواب ذريعه جوړه شي)۔ * د سفر په آدابو کښې دي چې لکه څنګه په ظاهره سفر اختيار کړے شوے دے، داسې په باطِن کښې هم مسافر جوړ شي (يعني په ظاهره کور کلے پريږدي نو د نفس خواهشونه هم پريږدي)۔ ^([2])

 * په سفر کښې جائے نماز او د اودسه سامان د ځان سره اوساتي، داسې په سُنَّت باندې د عمل کولو په نيت سره ګمنځ، ناخُن کاټ، رانجه وغيره سامان هم د ځان سره کيږدي۔ ^([3])

 * په هر مسلمان باندې لازم دي چې هميشه د سُنَّت حفاظت اوکړي، چې د چا خوا له لاړ شي نو د هغه احترام اوکړي، هغه ته سلام اوکړي، په کوربه باندې په يو حالت کښې هم اعتراض اونکړي، د خپل سفر سختئ بيان نکړي، د عِلم برلاسے اونه ښائي، که د سفر په وخت د جاهلانو او غير مهذبه خلقو سره واسطه راشي نو د