وضاحت: يعنې ابو بکرصِدِّيق، عمر فاروق، عثمانِ غني، علي المُرتضیٰ (د اِسلام څلور واړه اولني  خلفاء رَضِىَ اللهُ عَـنْهُم) د شمعې پۀ شان رڼا تقسيموونکي، د جومات پۀ شان د عزت او شان والا او د محراب او منبر حقيقي وارثان دي۔

غير مسلمه پوښتنه وکړه: تاسو د جومات پۀ ديوال باندې دا شعر ولې ليکئ؟ خواجه قَمرُ الدِّين سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه وفرمائيل: دې د پاره چې کله هم يو کَس جومات ته راشي نو هغۀ ته پته ولګي چې دا جومات عاشقانِ رسول، عاشقانِ اهلِ بيت او د عاشقانِ صحابه جوړ کړے دے۔ پۀ دې جواب اوريدو هٰغه غير مسلمه ووئيل: تاسو مسلمانان يئ، حضرت مُحَمَّد (صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم) خپل نبي منئ، تاسو له خو پکار دي چې صرف د هغوئي تعريفونه کوئ، تاسو له پکار دي چې رڼا تقسيموونکې شمع، د جومات پۀ شان د شان او عزت، د محراب او منبر حقيقي مالِک صرف هُم مُحَمَّد (صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم) منئ خو تاسو دا شانونه د مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پۀ ځائے د نورو د پاره منئ، لهذا تاسو دا شانونه د صحابؤ د پاره پۀ منلو د مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پۀ شان کښې کمے کوئ، حالانکې هغۀ ستاسو نبي دے۔

خواجه قَمرُ الدِّين سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د دې اعتراض ډير جوابونه ورکړل خو هغۀ داسې ضِدي وو چې منلو ته يـې هډو تيار نۀ وو (بيا ظاهره ده چې هلته نور خلق هم موجود وو، که هٰغه غير مسلمه نۀ وے مطمئين کړے شوے نو د نورو پۀ زړونو کښې وسوسه راتلے شوه) نو خواجه قمر الدِّين سيالوي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: ما سوچ کولو چې دا اخر څنګه مطمئين کړم؟ لا مې دا سوچ کولو چې داتا حُضُور رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه کرم وفرمائيلو، د هغوئي د روضې مبارکې نه د نُور يوه شغله راوچته شوه او راغله زما سينې ته راکوزه شوه، هٰغه وخت د داتا حُضُور رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه پۀ فيضان زۀ د هغۀ د هٰغه اعتراض پۀ جواب پوهه شوم، ما هٰغه غير مسلمه ته ووئيل: اے انسانه واوره! مونږ چې وايو:

چراغ و مسجد و محراب و منبر                                    ابوبکر و عمر، عثمان و حیدر