Share this link via
Personality Websites!
479068
9504
ڪنهن کي بلندي ڏيڻ واري. (پارو: 27، سُورة واقعة: 1-3)
هنن آيتن جي ٻي معنيٰ هيءَ آهي ته هتي واقعھ مان مراد قيامتِ صغريٰ يعني موت جو وقت آهي. ([1]) هاڻي مطلب هي ٿيندو ته ياد ڪريو! جڏهن موت اچي ويندو، ها! ها! ڪو به ان کي روڪي نه سگهندو. موت گهڻن کي پست ۽ گهڻن کي بلند رُتبي وارو ڪري ڇڏيندو.
قبر جنت جو باغ، يا دوزخ جي کَڏ
حضرت ابو سَعيد خُدري رَضِیَ اللہُ عنہ کان روايت آهي، پياري آقا، مديني واري مصطفيٰ صلَّی اللہُ علیہِ وَ آلِہٖ وَسلَّم فرمايو: لذتن کي ختم ڪرڻ واري موت کي ڪثرت سان ياد ڪريو، ڇوته قبر روزانو پڪاري چوندي آهي: * مان بيگانگيءَ جو گهر آهيان * مان اڪيلائيءَ جو گهر آهيان * مان مٽيءَ جو گهر آهيان ۽ * مان ڪِيڙن، ماڪوڙن جو گهر آهيان * جڏهن مؤمن ٻانهي کي قبر ۾ دفن ڪيو ويندو آهي ته قبر ان کي چوندي آهي: ڀلي ڪري آئين! تون منهنجي پٺيءَ تي هلڻ وارن مان مون کي سڀ کان وڌيڪ محبوب هُئين ۽ هاڻي تون منهنجي اندر اچي ويو آهين، هاڻي تون منهنجو حسنِ سلوڪ کي ڏس. پوءِ قبر ان جي لاءِ نظر جي حد تائين ڪشادي ٿي ويندي آهي ۽ ان جي لاءِ جنت جو دروازو کوليو ويندو آهي * ۽ جڏهن ڪو فاجر (يعني گنهگار) يا غير مسلم شخص دفن ڪيو ويندو آهي ته قبر چوندي آهي: تنهنجي لاءِ ڪا ڀليڪار ناهي، تون منهنجي پٺيءَ تي هلڻ وارن ۾ مون کي سڀ کان وڌيڪ ناپسنديده شخص هئين ۽ هاڻي تون منهنجي اندر اچي ويو آهين، تنهنڪري هاڻي پاڻ سان منهنجو سلوڪ ڏِسُ. پوءِ قبر ان تي پنهنجي گهيرو تنگ ڪري ڇڏيندي آهي ۽ ان جون پاسيريون هڪ ٻئي ۾ کُپِي وينديون آهن. راوي چون ٿا: هيءَ
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami