دعائے امیرِ اَہلِ سُنّت

Al Quran Books Madani Channel

Magazine Courses Media

جڏهن پنهنجي اوقات وساري ويٺو ته چيائين:

اَنَا رَبُّكُمُ الْاَعْلٰى٘ۖ(۲۴)

ترجموڪنزالعرفان: مان توهان جو سڀ کان اعليٰ رب آهيان.(پارو: 30، سُورة نازعات: 24)

اللہُ اکبر! ڪيترو غرور هو، ٻانهو هو، ڪمزور هو، پر غرور ۾ حد کان وڌي ويو. تڏهن الله پاڪ جو عذاب آيو، درياءَ جي هڪ ئي لهر کيس غرق ڪري ڇڏيو.^{(^[1])}

* نمرود به ته ٻانهو ئي هو. هن بدبخت لشڪر تيار ڪيو، ميدان ۾ نڪتو ۽ چيائين: اي ابراهيم! چئو پنهنجي رب کي ته اچي ۽ اچِي مون سان جنگ ڪري. حضرت ابراهيم علیہ السَّلام بارگاهِ الٰهي ۾ عرض ڪيو: اِلٰهِي تَسْمَعُ مَا يَقُوْلُ هٰذَا الْكَلْبُ يعني مولا! تو ٻڌو ته هي جانور ڪهڙي بڪواس ڪري رهيو آهي. الله پاڪ حضرت جبرائيل علیہ السَّلام کي فرمايو: اي جبرائيل! اسان جي ڪمزور ترين مخلوق، يعني مڇرن جو لشڪر ان ڏانهن موڪل! تنهنڪري مڇر آيا. ايترا مڇر هئا جو ڏينهن جو اوندهه ٿي وئي. مڇرن سندس فوج جي کل به کائي ڇڏي، صرف هڏين جا ڍانچا وڃي بچيا. هڪ مڇر نمرود جي دماغ ۾ گِهڙي ويو، جيڪو ان کي ڏنگي رهيو هو. هي پنهنجي سموري بادشاهي جي باوجود، تاج، تخت ۽ حڪومت هوندي به هڪ مڇر کان عاجز ٿي ويو. سندس درٻار جو اهو قانون بڻجي ويو هو ته جيڪو به درٻار ۾ اچي، پهريان ان جي مٿي تي 10 پادر هڻي، پوءِ ڳالهائي. جڏهن کيس پادر لڳندا هئا ته هُن کي آرام ملندو هو.^{(^[2])}اِها آهي:

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌۙ(۳)

ترجمو ڪنزالعرفان: ڪنهن کي هيٺ ڪرڻ واري، ڪنهن کي بلندي ڏيڻ واري.

(پارو: 27، سُورة واقعة: 3)

[1]...سیرت الانبیاء، صفحہ:596بتغیر قلیل۔

[2]... شرح اسماء الحسنیٰ للقشیری، باب فی معنیٰ اسم القھار، صفحہ:108 دار ازال بیروت۔

Important

Mobile Apps

Contact Us