دعائے امیرِ اَہلِ سُنّت

Al Quran Books Madani Channel

Magazine Courses Media

ڳالهه بلڪل سچي آهي ۽ اسان جي آقا صلَّی اللہُ عَلَیْہ ِوَاٰلِہٖ وَسَلَّمَ جي ڳالهه ته غلط ٿِي ئي نه ٿِي سگهي. سچي ڳالهه آهي ته حُسن زبان ۾ هوندو آهي، ماڻهو ڏسڻ ۾ خوبصورت نه به هجي، پر جيڪڏهن سندس زبان مٺي هجي ته ماڻهو ان جا ديوانا ٿي ويندا آهن. ماڻهو ڀلي ڪيڏو به خوبصورت هجي، ڀلي ڪيترو به * امير هجي * پئسي وارو هجي * مهانگي گاڏي * مهانگا ڪپڙا * فينسي اسٽائل، سڀ ڪجهه هجي، پر جيڪڏهن سندس زبان ڪُوڙِي آهي ته ڪنهن کي به ڏٺو نه وڻندو آهي، ماڻهو ان کان پري ڀڄندا آهن. ان جي پئسي جي ڪري يا عهدي ۽ منصب جي ڪري جيڪڏهن سندس ويجهو ايندا به آهن ته دل ئي دل ۾ کيس بُرو چوندا يا سمجهندا رهندا آهن.

حضرت لقمان حڪيم ۽ مٺي زبان

حضرت لقمان حڪيم رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه جو نالو ته اوهان ٻڌو ئي هوندو. پاڻ گذريل اُمتن مان هئا، حبشه جا رهواسي هئا، ظاهري طور سندن رنگ ڪارو ۽ چپ ٿلها هئا، پر الله پاڪ کين مٺي زبان عطا فرمائي هئي. اهڙي مبارڪ زبان جو ان مان حڪمت جا موتي ڪِرندا هئا.^{^[1]} الله پاڪ قرآن ڪريم ۾ سندن نالي سان هڪ پوري سورت نازل فرمائي آهي. سُورة لقمان 21 هين سيپاري ۾ الله پاڪ جو فرمان ٿئي ٿو:

وَ لَقَدْ اٰتَیْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ

ترجموڪنزالعرفان: ۽ بيشڪ اسان لقمان کي حڪمت عطا فرمائي.

(پارو: 21، سُورة لقمان: 12)

ڏسو! ظاهري طور سندن رنگ مبارڪ گورو نه هو، پر سندن زبان مٺي هئي. ماڻهو سندن حڪمت ڀريون ڳالهيون ٻڌڻ لاءِ انهن وٽ گڏ ٿيندا هئا.

[1] الخطب و المواعظ للہروی، صفحہ:174، رقم:103-104 ملتقطاً ۔

Important

Mobile Apps

Contact Us