Share this link via
Personality Websites!
478439
9474
عادت هئي ته پاڻ هر ڳالهه مُرڪي ئي ڪندا هئا. کانئن ان جي باري ۾ پڇيو ويو ته فرمايائون: مان حُسنِ اخلاق جي پيڪر، محبوبِ ربِ اڪبر صلَّی اللہُ عَلَیْہ ِوَاٰلِہٖ وَسَلَّمَ کي ڏٺو ته پاڻ گفتگو جي دوران مُرڪندا رهندا هئا.[1]
جس کی تسکیں سے روتے ہوئے ہنس پڑیں اس تَبَسُّم کی عادت پہ لاکھوں سلام([2])
وضاحت: پيارا آقا، مڪي مدني مصطفيٰ صلَّی اللہُ عَلَیْہ ِوَاٰلِہٖ وَسَلَّمَ پنهنجي ظاهري حياتيءَ ۾ ڪنهن غمگين ڏانهن ڏسي مُرڪندا هئا ته ان جي دل باغ و بهار ٿي ويندي هئي. اڄ به جڏهن ڪنهن ڏکايل کي خواب ۾ يا ڪنهن غلام جي قبر ۾ مُسڪرائيندا تشريف کڻي ايندا آهن ته انهن جي بيچين دلين کي تسلي ۽ سڪون ملي ويندو آهي. اهڙي چين ڏيڻ وارِي، مُسڪرائڻ جي عادت تي اسان جي طرفان لکين سلام هجن.
هڪ روايت ۾ آهي: صحابيءِ رسول رَضِيَ اللهُ عَنْهُ فرمائن ٿا:
مَا رَاَيْتُ اَحَدًا اَكْثَرَ تَبَسُّمًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ
ترجمو: مون رسولِ اڪرم، نورِ مُجَسَّم صلَّی اللہُ عَلَیْہ ِوَاٰلِہٖ وَسَلَّمَ کان وڌيڪ تبسم فرمائڻ وارو ٻيو ڪنهن کي نه ڏٺو.[3]
پيارا اسلامي ڀائرو! معلوم ٿيو ته مُسڪرائڻ سنت آهي. محبوبِ ذيشان، مڪي مدني سلطان صلَّی اللہُ عَلَیْہ ِوَاٰلِہٖ وَسَلَّمَ ڪثرت سان مُسڪرائيندا هئا. افسوس! اڄڪلهه اسان وٽ مُرڪڻ ۾ به ماڻهو ڪنجوسي کان ڪم وٺندا آهن. هيءَ ڪنجوسي به 2 قسمن جي هوندي آهي (1): هڪ اِها ته ملڻ وقت مُرڪندا ناهن،
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami