Share this link via
-
Home
-
Islamic Speeches
-
مُشڪل ڪُشا غوثِ اعظم
- page 20
مُشڪل ڪُشا غوثِ اعظم
وئي، ان مان هڪ شخص نڪتو. ان چيو: اي شخص! ڪيسيتائين مُئلن کي ٻڌائيندو رهندين ...؟ پنهنجي فرياد الله پاڪ جي بارگاهه ۾ پيش ڪر، بيشڪ هُو حَيّ ۽ قَيُّوم آهي. اِهو منظر ڏسي مان بيهوش ٿي ويس. جڏهن هوش آيو ته عقل به ٺڪاڻي تي اچي چڪو هو پوءِ مون الله پاڪ جي بارگاهه ۾ فرياد پيش ڪئي. اڃان رَبَ ڪريم جي بارگاهه ۾ عرض ڪيو ئي هو ته اوهان جو خادم اچي ويو ۽ مون کي 100 اشرفيون عطا فرمايائين. ايترو چوڻ کان پوءِ ان پوڙهي شخص پنهنجو عُود (يعني موسيقيءَ جو ساز) ڀڃي ڇڏيو ۽ سچي دل سان توبهه ڪري نيڪ انسان بڻجي ويو. ([1])
سُبْحٰنَ اللہ! پيارا اسلامي ڀائرو! ڏسو! اُن پوڙهي شخص ڏک، درد ۽ پريشانيءَ جي عالَم ۾ فرياد ڪنهن جي بارگاهه ۾ ڪئي؟ الله پاڪ جي بارگاهه ۾...!! ۽ اشرفيون موڪلي سندس مدد ڪنهن ڪئي؟ حُضُور غوثِ پاڪ رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ ...!! معلوم ٿيو ته مدد الله پاڪ جي ئي آهي، اُهو ئي فرياد ٻڌڻ وارو، ڏکايل دلين کي اطمينان ۽ سڪون (Serenity) عطا فرمائڻ وارو آهي، پر هُن پنهنجي مدد جا ذريعا مختلف رکيا آهن، اَلحمدُ للہ! نبي، ولي سڀ مشڪل ڪشا آهن، حاجت رَوا آهن، مدد ڪرڻ وارا آهن ۽ انهن جي مدد سندن پنهنجي ذاتي طاقت سان نه آهي بلڪ حقيقت ۾ الله پاڪ جي ئي مدد آهي، جيڪا انهن جي ذريعي ڪئي ويندي آهي.
خير! هيءَ ڳالهه سج وانگر بلڪل واضح ۽ صاف آهي ته الله پاڪ جي نبين، ولين ۽ نيڪ ماڻهن کان انهن جي حياتيءَ ۾ ۽ انهن جي وفات کان پوءِ به مدد
