Share this link via
Personality Websites!
478088
9456
هڪ اهڙو شخص ساڻن ملاقات لاءِ حاضر ٿيو. اهو اچڻ وارو اولياءِ ڪرامرَحمۃُ اللہِ علیہم جي باري ۾ وسوسن جو شڪار هو. جڏهن هو انهن جي خدمت ۾ حاضر ٿيو ته سندن تقويٰ، پرهيزگاري، سنتن تي عمل وغيره ڏسي تمام گهڻو متاثر (Impress) ٿيو. پوءِ اوچتو سندس نظر ڀت تي پئي، اتي لکيل هو: يَا شَیْخ عَبْدُالْقَادِرِ جِیْلَانِیْ شَیْئًا لِلّٰہِ! يعني: اي شيخ عبدالقادر جيلاني رَحمۃُ اللہِ عَلَيْہ! الله پاڪ جي واسطي مون کي ڪجهه عطا فرمايو! اِهو ڏسي ته هُن کي ڪاوڙ (Anger) اچي وئي ۽ ناراضگيءَ واري انداز ۾ پنهنجن وسوسن جو اظهار ڪرڻ شروع ڪيائين. ميان شير محمد شرقپوري رَحمۃُ اللہِ عَلَيْہ وليءِ ڪامل هئا ۽ اولياءِ ڪرام رَحمۃُ اللہِ علیہم صاحبِ قال نه بلڪ صاحبِ حال هوندا آهن، يعني اُهي ڳالهين سان گهٽ سمجهائيندا آهن، اڪثر طور ڪَري ڏيکاريندا آهن. پاڻ ان جي ڪاوڙ ڀريي لهجي تي صبر ۽ تحمل (Tolerate) اختيار ڪيائون. پوءِ جڏهن اهو شخص وڃڻ لڳو ته پاڻ به دروازي تائين ساڻس گڏ ويا. جڏهن دروازي جي ويجهو پهتا ته پاڻ بلند آواز سان پڪاريائون: يَا شَیْخ عَبْد الْقَادِرِ جِیْلَانِیْ شَیْئًا لِلّٰہِ! اي شيخ عبدالقادر جيلاني! الله پاڪ جي واسطي ڪجهه عطا فرمايو! بس ايترو چوڻ جي دير هئي جو هڪ تمام حسين، خوبصورت ۽ صاحبِ جلال بزرگ ظاهر ٿيا. انهن جو جلال، رعب ۽ دٻدٻو ڏسي اهو بدعقيده شخص ڏَڪِي ويو، سندن حسن کي برداشت نه ڪري سگهيو. ميان شير محمد شرقپوري رَحمۃُ اللہِ عَلَيْہ فرمايو: مولوي صاحب! هي ئي ته شيخ عبدالقادر جيلاني رَحمۃُ اللہِ عَلَيْہ آهن، جن کي اسان مدد لاءِ پڪاريندا آهيون. هي مئل نه بلڪ الله پاڪ جي عطا سان زندهه آهن، انهيءَ ڪري ئي اسان کين سڏيندا آهيون. اِهو سمورو منظر ڏسي ان شخص جا وسوسا ختم ٿي ويا ۽ هُو توبهه ڪري خوش عقيده، عاشقِ رسول ۽ عاشقِ
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami