Share this link via
-
Home
-
Islamic Speeches
-
مُشڪل ڪُشا غوثِ اعظم
- page 12
مُشڪل ڪُشا غوثِ اعظم
۽ نيڪ ماڻهو زندهه آهن، انهن کان ته مدد گهري سگهجي ٿي پر جيڪي وفات ڪري ويا آهن، آخر انهن کان مدد ڪيئن گهري سگهجي ٿي؟ هن وسوسي جو سادو سُودو جواب هي آهي ته بيشڪ اولياءِ ڪرامرَحمۃُ اللہِ علیہم دنيا مان پردو فرمائيندا آهن، انهن جا روح قبض ڪيا ويندا آهن، انهن تي موت طاري ٿيندو آهي، پر الله پاڪ جي عطا سان، سندس فضل ۽ ڪرم سان اولياءِ ڪرام رَحمۃُ اللہِ علیہم پنهنجين مزارن ۾ زندهه هوندا آهن. الله پاڪ قرآن ڪريم ۾ فرمائي ٿو:
وَ لَا تَقُوۡلُوۡا لِمَنۡ یُّقۡتَلُ فِیۡ سَبِیۡلِ اللّٰہِ اَمۡوَاتٌ ؕ بَلۡ اَحۡیَآءٌ وَّ لٰکِنۡ لَّا تَشۡعُرُوۡنَ (۱۵۴)
ترجمو ڪنزالعرفان: ۽ جيڪي الله جي راھ ۾ ماريا وڃن انهن کي مئل نه چئو بلڪ اهي زنده آهن پر توهان کي انهن جو شعور ناهي. (سيپارو: 2، سورة بقرة: 154)
هن آيتِ ڪريمه ۾ صاف صاف فرمايو ويو آهي ته جيڪي الله پاڪ جي راهه ۾ شهيد ٿي وڃن، انهن کي مئل نه چئو، اهي زندهه آهن، توهان کي انهن جي زندگي (Life) جو شعور نه آهي. هيءَ آيتِ ڪريمه واضح طور تي شهيد جي زندگي ثابت ڪري رهي آهي، هتي سوال پيدا ٿئي ٿو ته شهيد ڪير آهي؟ ڇا اهو جيڪو غير مسلمن سان جنگ ڪندي شهيد ٿي وڃي؟ نه...!! صرف اُهو ئي نه آهي بلڪ ٻيا به ڪيترائي شهيد آهن. مسندِ امام احمد بن حنبل ۾ حديث پاڪ آهي، تاجدارِ ڪائنات، مڪي مدني سردار صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم فرمايو: اِنَّ اَکْثَرَ شُہَدَاءِ اُمَّتِی لَاَصْحَابُ الْفُرُشِ يعني منهنجي امت جا اڪثر شهيد اُهي آهن، جن کي بستري تي موت ايندو آهي، وَ رُبَّ قَتِیْلٍ بَیْنَ الصَّفَّیْنِ اللہُ اَعْلَمُ بِنِیَّتِہٖ يعني نه ته ڪيترائي جنگ جي دوران مرڻ وارا اهڙا آهن جن جي نيت صرف الله پاڪ ئي بهتر (Better) ڄاڻي ٿو. ([1])
[1]...مسندامام احمد، مسند المکثرین، مسند عبداللہ بن مسعود رَضِیَ اللہُ عنہ، جلد:2، صفحہ:530، حدیث:3845۔
