Share this link via
Personality Websites!
477993
9455
اورېدو يو، دوه نۀ بلکې 40 کسان د 100، 100 اشرفو سره حاضر شول، هغوئي د يو خوش قِسمته نه اشرفۍ قبولې کړې او خپل خادم ابو رضا رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه له يـې ورکړې او وه يـې فرمائيل: فلانکۍ هديرې ته لاړ شه! هلته به يو بوډا کَس وي کوم چې به عُود (يعنې د موسيقۍ يوه آله مثلاً رباب) غږوي، هغه له دا اشرفۍ ورکړه او هغه هم د خپل ځان سره زمونږ خوا له راوله۔ خادم فوراً پۀ حکم باندې عمل اوکړو، کله چې هغه هديرې ته ورسېدو نو هلته يو بوډا کَس موجود وو، رباب يـې غږولو، خادم بوډا کَس ته سلام اوکړو او وه يـې وئيل: حُضُور غوثِ پاک رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ستا د پاره 100 اشرفۍ رالېږلې دي، دا يـې چې څنګ واورېدل نو هٰغه بوډا کَس چغه ووهله او پۀ زمکه باندې راپرېوتو او بے هوشه شو۔ کله چې پۀ هوش کښې راغلو نو خادم ورته ووئيل: حُضُور غوثِ پاک رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه تاسو ته غواړي۔ نو هٰغه بوډا کَس فوراً د هغوئي سره روان شو، کله چې دا دواړه حضرات د غوثِ پاک رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه پۀ بارګاه کښې حاضر شو نو هغوئي وفرمائيل: دا بوډا منبر ته راوله! هغه پۀ منبر کښېنولے شو، بيا غوثِ پاک وفرمائيل: خپله واقعه بيان کړه! هٰغه بوډا عرض اوکړو: زۀ پۀ ځوانۍ کښې ډېر ښه سندر غاړے ووم، اواز مې ډېر خوږ وو، خلقو به ډېر پۀ شوق سره زۀ اورېدم، ژوند مې ډېر ښه تېرېدو، بيا زۀ بوډا شوم، اواز مې د مخکښې پۀ شان پاتې نۀ شو، بس پۀ دې وجه زما پۀ مشهورتيا زوال راغلو، بيا خلقو زما نه مخ واړولو، زۀ به يـې نۀ اورېدم، پۀ دې غم کښې ما يوه ورځ سوچ اوکړو چې ژوندي خلق که زما سندره نۀ اوري نو نۀ دې يـې اوري، اوس به زۀ مړو ته سندرې وايم، پۀ دې سوچ زۀ هديرې ته لاړم، کله د يو قبر خوا ته، کله د بل قبر خوا ته، داسې زۀ ګرځېدم او بيا مې سندره شروع کړه۔ پۀ دې وخت کښې زۀ د يو قبر خوا ته ناست ووم چې ناڅاپه قبر کولاؤ شو، د هغې نه يو
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami