Share this link via
Personality Websites!
475892
9361
یہ شہد ہو تو پِھر کسے پروا شکر کی ہے([1])
وضاحت: يا رسولَ الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ! جَنَّت عطا کېدل يا نۀ عطا کېدل د الله پاک پۀ رضا باندې دي، زما ارمان دا دے چې داسې ځائے نصيب شي د چرته نه چې ستاسو ديدن نصيب کيږي، چې دا ګل نصيب شي نو بيا د جَنَّت د ګلونو د پاڼو (يعنې د هٰغه نعمتونو) څۀ حاجت دے؟ زما که د جَنَّت پاک شراب نصيب کيږي او که نۀ، البته دا سعادت مېلاؤ شي چې تاسو د خبرو کولو شرف راعطا کړئ۔ چې ستاسو د خوږ خوږ، ښکلي ښکلي اواز شات نصيب شي نو بيا د شکرو وغېره څۀ ضرورت دے؟
د صحابئ رسول حضرت ابو هريره رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ نه روايت دے، محبوبِ ذِيشان، مکي مَدَني سُلطان صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: زما د اُمت د خرابېدو پۀ وخت زما سُنَّت پۀ مضبوطۍ سره د نيوونکي د پاره د شهيد ثواب دے۔ ([2]) پۀ يو روايت کښې فرمائي: د هغۀ د پاره د 100 شهيدانو ثواب دے۔ ([3])
علمائے کرام فرمائي: شهيد خو د تورې زخم يو ځل وخوري او لاړ شي خو دا (يعنې د اُمت د فساد پۀ وخت سُنَّت اِختياروونکے) د الله بنده ټول عمر د خلقو پېغورونه او د ژبو زخمونه خوري، د الله او د رسول صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د پاره هر څۀ برداشت کوي، د دۀ جهاد
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami