* نمازون ته ٻيا صحابي به پڙهندا هئا * روزا ته ٻيا صحابي به رکندا هئا * سمورا صحابه ڪرام رَضِيَ اللهُ عَنْهم نيڪ، پرهيزگار، متقي، بلڪه اهلِ تقويٰ جا امام ۽ پيشوا آهن، ته پوءِ حضرت عبدالله بن مسعود رَضِيَ اللهُ عَنْه کي هي خاص شان ڪيئن نصيب ٿيو؟ جواب ٻڌو! حضرت عبدالله بن مسعود رَضِيَ اللهُ عَنْه کي هڪ خاص سعادت نصيب هئي، هڪ خاص قسم جي خدمت پاڻ سرانجام ڏيندا هئا. سندن لقب آهي: صَاحِبُ النَّعْلَیْنِ وَ الْوِسَادَۃِ يعني وِهاڻو مبارڪ ۽ نَعْلَیْنِ شَرِیْفَیْن کڻڻ وارا صحابي.^[1]

پيارا آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَسَلَّم جڏهن به ڪيڏانهن تشريف وٺي ويندا هئا ته حضرت عبدالله بن مسعود رَضِيَ اللهُ عَنْه محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَسَلَّم جو مبارڪ وهاڻو کڻي سندن خدمت ۾ حاضر رهندا هئا، جيئن ئي پاڻ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَسَلَّم ڪنهن جاءِ تي ويهڻ جو ارادو فرمائيندا هئا ته حضرت عبدالله بن مسعود رَضِيَ اللهُ عَنْه اڳتي وڌي ڪري سهڻن سهڻن، پيارن پيارن، عرش جي اکين جي تارن، مقدس ۽ مبارڪ پيرن مان نَعْلَیْنِ شَرِیْفَیْن لاهي، پاڻ وٽ رکندا هئا ۽ پياري آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَسَلَّم  جي خدمتِ اقدس ۾ وهاڻو پيش ڪندا هئا، وري جڏهن پاڻ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهٖ وَسَلَّم اٿندا هئا يا ڪنهن ٻئي هنڌ تشريف وٺي وڃڻ جو ارادو فرمائيندا هئا ته پاڻ اڳتي وڌي مقدس پيرن ۾ نَعْلَیْنِ شَرِیْفَیْن پارائڻ جي سعادت حاصل ڪندا هئا ۽ وهاڻو پنهنجي تحويل ۾ وٺي ڇڏيندا هئا.

سُبْحٰنَ اللہ! هيءَ ئي اُها خدمت آهي، جنهن جي برڪت سان حضرت عبدالله بن مسعود رَضِيَ اللهُ عَنْه کي اِهو شان عطا ٿيو، جيڪو ڪنهن ٻئي کي عطا نه ٿيو. علامه يوسف بن اسماعيل نبهاني رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْهِ لکن ٿا:

اِنِّی خَدَمْتُ مِثَالَ نَعْلِ المُصْطَفٰے                                                         لِاَعِیْشَ فِی الدَّارَیْنِ تَحْتَ ظِلَالِہَا

سَعِدَ اِبْنُ مَسْعُوْدٍ بِخِدْمَۃِ نَعْلِہٖ                                                       وَ اَنَا السَّعِیْدُ بِخِدْمَتِیْ لِمِثَالِہَا^([2])