Share this link via
Personality Websites!
کړے شو، قربان شم! هغوئي هٰغه نوے څادر واچولو او جومات ته لاړو، هلته يـې يو مسافر وليدو، د هغه سره ګرم څادر نۀ وو، هغوئي هٰغه نوے څادر کوز کړو او هٰغه نا اشنا مسافر له يـې ورکړو۔ ([1])
سُبْحٰنَ اللہ! څومره عظيم شان دے، څنګه سخاوتونه دي، پخپله به يـې يخني کيږي، ځان به پۀ مشقت کښې اچوي، د دې ورسره هيڅ غم نشته، چې مسلمان ورور پۀ سخته کښې راګېر نۀ شي، د دې ورسره ډير زيات غم وو۔
د اعلیٰ حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو بل انداز مبارک ته وګورئ! هغوئي د خپلو * عزيزانو * خپلوانو * ملګرو او * خاص خاص مُريدانو د نومونو يو اوږد لسټ جوړ کړے وو۔ د سحر د نـمونځ نه پس او د اورادو او وظيفو پۀ اخره کښې به يـې د هٰغه ټولو نومونه اخستل او دُعا به يـې ورته کوله۔ سيّد ايوب علي صاحب فرمائي چې يوه ورځ زۀ ډېر پرېشانه ووم، د اعلیٰ حضرت رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه پۀ دربار کښې مې د دُعا د پاره عرض اوکړو، هغوئي دُعا اوکړه او ورسره ورسره يـې ما او زما ورور سيد قناعت علي ته وفرمائيل: ستاسو د دواړو نومونه ما د دُعا پۀ لسټ کښې شامل کړي دي کوم چې پۀ ورو ورو ډېر اوږد شوے دے، دا ټول نومونه ما ته ياد دي، روزانه د هر نوم پۀ اخستو د ټولو د پاره دُعا کووم۔ ([2])
مصطفیٰ کا دُلارا ہمارا رضا غوثِ اعظم کا پیارا ہمارا رضا
جس کو سب اچھّے کہتے ہیں اچھّے میاں ہے اس اچھّے کا اچھّا ہمارا رضا
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami