دعائے امیرِ اَہلِ سُنّت

اوس به ستاسو نه پوښتنه کولے شي۔

آه! هٰغه سرکشه، هٰغه بد تميزه، هٰغه ګستاخان، کومو چې به د انبيائے کرامو علَيهِمُ السَّلام سره بد تميزيانې کولې، پۀ اِيمان والؤ پورې به يـې ټوقې کولې، پۀ خپل طاقت، خپل دولت او خپل شهرت باندې به يـې نازونه کول، نن هغوئي د محلونو نه تښتي او چغې وهي:

یٰوَیْلَنَاۤ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ(۱۴) (پارہ:17،سورۂ انبیا:14)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: هۍ زمونږه بربادي! بے شکه مونږه ظالـمان وو۔

آه! افسوس! دوئي راوېښ شول خو ډېر ناوخته۔۔۔!! د خپلو ګناهونو، خپلو خطاګانو او ظلم او ستم والا عادتونو اِحساس خو ورته وشو خو افسوس! بيا وخت ختم شوے وو، بيا د هغوئي دا منل د هغوئي هيڅ پۀ کار رانغلل۔ الله پاک وفرمائيل:

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِیْدًا خٰمِدِیْنَ(۱۵) (پارہ:17،سورۂ انبیا:15)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: نو هُم دا د هغوئي چغې او غوغا وه تر دې چې مونږه هغوئي ريبلي شوي، [سوزېدلي] ساړۀ شوي کړل۔

يعنې دې خلقو پرله پسې چغې وهلې: آه! مونږ ظالمان وو، هۍ! مونږ پۀ خپلو ځانونو باندې ظلمونه اوکړل خو بيا خو عذاب راغلے وو، بيا پۀ هغوئي باندې عذاب نازل شو او د هغوئي نوم او نشان يـې ختم کړو۔

جو بھی مُبتَلائے غرور تھے ، جنہیں زورِ بازو پہ ناز تھا

وہ جو سرکشی پہ ڈَٹے رہے ، کہاں اُن کا نام و نشاں گیا؟

نہ وہ عاد ہے نہ ثمود ہے ، کسے لوط والوں کی ہے خبر

Important

Mobile Apps

Contact Us