دعائے امیرِ اَہلِ سُنّت

Al Quran Books Madani Channel

Magazine Courses Media

ووئيله نو زمونږ ټول قوم به کلمه ووائي، مونږ اِسلام قبلولو ته تيار يو بس يو شرط دے، د فلانکۍ قبيلې او زمونږ ترمينځه جګړه ده، مونږ د دې جګړې فيصله پۀ تاسو باندې کوو، تاسو زمونږ پۀ حق کښې فيصله اوکړئ، مونږ به کلمه ووايو او مسلمانان به شو۔ پۀ دې باندې د سورۀ مائده آيت: 49 او 50 نازل شو، الله پاک د قيامته پورې چې به څومره هم اِسلامي حکمرانان وي، د اِسلام پۀ تخت باندې ناست واکداران وي، هٰغه ټولو ته دا حُکم اوکړو: ^{(^[1])}

وَ اَنِ احْكُمْ بَیْنَهُمْ بِمَاۤ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَ لَا تَتَّبِـعْ اَهْوَآءَهُمْ (پارہ: 6، سورۀ المَائدة: 49)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: او (اے مسلمانه!) دا چې د هغوئي پۀ مينځ کښې د هغې مطابق فيصله اوکړه څۀ چې الله نازل کړي دي او د هغوئي پۀ خواهشاتو پسې مۀ ځه۔

يعنې يو اِسلامي حکمران له چې څومره هم فيصلې کول دي، د هغې بنياد به خواهشات نۀ وي، پۀ اِسلامي تخت باندې د کيناستونکي د پاره دا لازم دي چې هغه به قرآن خپل معيار جوړوي، هغه به د قرآن پۀ تعليماتو باندې عمل کوي، د هغې مطابق به ټول اُصُول او قوانين جوړوي، هم د قرآنِ پاک تعليمات به پۀ معاشره کښې نافذ کوي۔ د دې حُکم کولو نه پس يـې وفرمائيل:

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِیَّةِ یَبْغُوْنَؕ- (پارہ: 6، سورۀ المَائدة: 50)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: نو آيا دوئي د جاهليت حُکم غواړي۔

[1]... تفسیر ابن ابی حاتم، پارہ:6، سورۂ مائدۃ ، زیرِ آیت:50، جلد:3، صفحہ:219، حدیث:6533۔

Important

Mobile Apps

Contact Us