Share this link via
Personality Websites!
ڪتاب بند ڪري ادب ۾ بيهي رهندا هئا جيستائين سيد سڳورو موجود رهندو هو، پاڻ اهڙيءَ طرح ئي بيٺل رهندا هئا. [1]
* سيدي اعليٰ حضرت امام احمد رضا خان رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ به سيد سڳورن جو بي حد ادب فرمائيندا هئا، هڪ دفعو هڪ غريب سيد صاحب جيڪي ظاهري طور تي مالي لحاظ کان غريب هئا، اعليٰ حضرت رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ جي در تي تشريف کڻي آيا ۽ اچي صدا هنئي ته ڏياريو سيد کي...!!
سيدي اعليٰ حضرت رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ جيئن ئي اهو آواز ٻڌو ، فوري طور پئسن جو ڊٻو (Box) کڻي ڪري آيا، جنهن ۾ نوٽ به هئا، سڪا به هئا، کڻي ڪري سڀ سيد صاحب جي سامهون حاضر ڪري ڇڏيائون ۽ ادب ۾ اٿي بيهي رهيا. اهي سيد صاحب ٿوري دير رقم کي ڏسندا رهيا، پوءِ انهن مان صرف هڪ چؤني (25 پئسن جو سِڪو) کنيو. اعليٰ حضرت رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ عرض ڪيو: سائين! هي سڀ حاضر آهن. سيد صاحب فرمايو: مونکي ايترو ئي ڪافي آهي. اهو چئي ڪري سيد صاحب تشريف کڻي ويا، اعليٰ حضرت رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ به گڏو گڏ هلڻ لڳا، گهٽيءَ تائين رخصت ڪرڻ ويا ۽ گهر وارن کي تاڪيد ڪيائون ته سيد صاحب کي ڪڏهن به صدا نه لڳائڻي پوي، جنهن وقت سيد صاحب تي نظر پوي، فوري طور نذرانو پيش ڪيو وڃي. [2]
الله پاڪ جي نيڪ ٻانهن ۾ هڪ نالو حضرت علي خواص رَحمۃُ اللهِ عَلَيْه جو به آهي، پاڻ تمام وڏا ڪامل ولي هئا، ساداتِ ڪرام جي ادب تي تمام گهڻو
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami