Share this link via
Personality Websites!
خدمت ۾ پيش ڪيو ويو، پاڻ رَضِىَ اللهُ عَنْهُ جن جڏهن ان کي سزا ٻڌائي ته ان هيءَ آيتِ ڪريمه پڙهي:
خُذِ الْعَفْوَ وَ اْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِیْنَ(۱۹۹)
ترجمو ڪنزُ العرفان: اي حبيب معاف ڪرڻ اختيار ڪر ۽ ڀلائي جو حڪم ڏي ۽ جاهلن کان منهن موڙ. (سيپارو: 9، الاعراف: 199)
هيءَ آيت مبارڪ ٻڌي حضرت فاروقِ اعظم رَضِىَ اللهُ عَنْهُ ان ۾ غور ڪرڻ لڳا، پوءِ ان شخص کي معاف ڪري ڇڏيائون. [1]
خدا کے فَضل سے میں ہوں گدا فاروقِ اعظم کا خُدا ان کا مُحَمَّدِ مُصطَفٰے فاروقِ اعظم کا
رہے تیری عطا سے یاخدا! تیری عنایت سے ہمارے ہاتھ میں دامن سدا فاروق اعظم کا([2])
صَلُّوْا عَلَی الْحَبیب! صَلَّی اللّٰہُ عَلٰی مُحَمَّد
حضرت عبدالله بن عباس رضي الله عنهما کان مروي آهي ته حُر بن قَيۡس اميرُ المؤمنين حضرت عمر فاروقِ اعظم رَضِیَ اللہُ عَنۡہ وٽ اچڻ جي اجازت گهري. پاڻ اجازت ڏني. هو اندر آيو ۽ چوڻ لڳو: اي خطاب جا پٽ! خدا جو قَسم! تون نه اسان کي صلو ڏين ٿو ۽ نه اسان جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪرين ٿو. اهو ٻڌي پاڻ رَضِیَ اللہُ عَنۡہ جلال ۾ اچي ويا ۽ ويجهو هو جو پاڻ ان کي
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami