Share this link via
Personality Websites!
جي ڪئي ھئي.[1]
سُبْحٰنَ اللہ! معلوم ٿيو ته جيئن ماءُ پيءُ ننڍپڻ ۾ اسان جي ضرورتن جو اندازو پاڻ لڳائيندا ھئا بلڪه اسان جي ضرورت جون شيون اڳواٽ ئي مھيا ڪري ڇڏيندا ھئا، ھاڻي جڏھن ماءُ پيءُ پوڙها ٿي ويا آھن ته اسان تي حق بڻجي ٿو ته اسان به پنھنجي والدين جي چوڻ کان بغير سندن سموريون ضرورتون ۽ خواہشون پوريون ڪرڻ جي ڀرپور ڪوشش ڪندا رھون.
حضرت موسيٰ عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم جو جنت جو ساٿِي
حضرت موسيٰ ڪليم الله عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ھڪ ڀيري الله پاڪ جي بارگاہه ۾ عرض گذار ٿيا. يا رب ڪريم! مون کي منھنجو جنت جو ساٿي ڏيکار. الله پاڪ فرمايو: فلاڻي شھر ۾ وڃ، اُتي فلاڻو قاصائي تنهنجو جنت جو ساٿي آھي. لهٰذا حضرت موسيٰ ڪليم الله عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ان شهر ۾ اُن قاصائيءَ وٽِ تشريف کڻي ويا، (واقفيت نه ھئڻ جي باوجود مسافر ۽ مھمان سمجهي) ان قاصائيءَ پاڻ عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم جي دعوت ڪئي. جڏھن کاڌو کائڻ ويٺا ته ھن ھڪ وڏو ٽوڪرو پنھنجي ڀَرَ ۾ رکي ڇڏيو، پاڻ هڪ گِرهه کائي رهيو هو ۽ ٻه گِرهه ان ٽوڪري جي اندر رکي رهيو ھو، ايتري ۾ ڪنھن دروازو کڙڪايو. قاصائي اُٿي ٻاھر ويو. حضرت موسيٰ ڪليم الله عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم جڏهن ان ٽوڪري ۾ ڏٺو ته، ان جي اندر وڏي عمر جا مرد ۽ عورت ھئا. موسيٰ ڪليم الله عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم تي نظر پوندي ئي سندن چَپَن تي مسڪراھٽ ڇانئجي وئي، هنن سندن رسالت جي شھادت (يعني گواھي) ڏني ۽ اُن ئي وقت انتقال ڪري ويا. قاصائي واپس
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami