Share this link via
Personality Websites!
که مور او پلار ته د هغۀ د خِدمت حاجت پيښ شي نو هغه دې راشي او د هغوئي خِدمت دې اوکړي۔ ([1])
يعنې پۀ دِين کښې د مور او پلار حُکم منلو له دومره اهميت ورکړے شوے دے چې که ځوي پۀ بهر ملک کښې دے، مور او پلار ورته د راتللو حُکم اوکړي، بيا دا ضروري دي، هغه ته به راتلل وي۔
آؤ! د شريعت حُکم او د مور او پلار حُکم چې پۀ مقابله کښې شي، يعنې د يو بل اُلټا وي نو پۀ داسې حالت کښې به د شريعت خبره منلے کيږي، د مور او پلار به نۀ منلے کيږي، مثلاً مور او پلار وائي: * ږيره وخريه، دا حُکم د شريعت خلاف دے، ځکه به دا نۀ منلے کيږي * هم داسې الله پاک دې نۀ کړي که مور او پلار د نـمونځ نه منع کړي، د فرض روژو نيولو نه يې منع کړي نو پۀ داسې حالت کښې به د مور او پلار نۀ بلکې د شريعت خبره منلے کيږي۔
خو دا خبره هم ياده ساتئ چې که مور او پلار د شريعت خلاف حُکم درکړي نو * بيا د هغوئي سره جګړه کول نۀ دي * د هغوئي پۀ مخکښې غصې کول نۀ دي پکار* د هغوئي سره خبرې بندول نۀ دي * د هغوئي نه خفه کيدل او د کور نه تښتيدل نۀ دي * د خوراک څښاک هړتال او د هغوئي زړۀ ازارول نۀ دي بلکې پۀ داسې حالت کښې هم د
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami