Share this link via
Personality Websites!
کړي، د خپلو ګناهونو معافي غواړي، د الله پاک د رحمت نه طمع لري او واپس راځي۔ .
جُرْم و عصیاں پہ اپنے لجاتا ہوا اَور اشکِ ندامت بہاتا ہوا
تیری رحمت پہ نظریں جماتا ہوا، در پہ حاضِر یہ تیرا گنہگار ہے
حضرت علامه مفتي امجد علي اعظمي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فرمائي: د حج د قبليدو درې شرطونه دي، کوم چې پۀ قرآنِ کريم کښې بيان شوي دي، اِرشاد دے: ([1])
اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌۚ-فَمَنْ فَرَضَ فِیْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَ لَا فُسُوْقَۙ-وَ لَا جِدَالَ فِی الْحَجِّؕ-
(پارہ:2، سورۂ بقرہ:197)
[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: حج يو څو معلومې مياشتې دي نو څوک چې پۀ هغې کښې د حج نِيَّت اوکړي نو پۀ حج کښې دې نۀ د ښځو پۀ مخكښې د صُحبت تذکره کوي او نۀ څۀ ګناه او نۀ دې چا سره جګړه کوي۔
پۀ دې آيت مبارک کښې د دريو خبرو نه منع فرمائيلے شوې ده: (1): رَفَث (یعنې فحش او ګنده خبرې) (2): فُسُوق (یعنې ګناه) او (3): جِدَال (یعنې جنګ جګړې)۔ دا درې واړه کارونه پۀ عامو ورځو کښې، پۀ خپل کور کښې، محله کښې، د دوستانو پۀ محفل کښې، غرض پۀ هر ځائے کښې منع دي خو حج يو اهم عبادت دے، مکه مکرمه حرم شريف دے، بنده اِحرام تړلے دے او لَبَّیْک اَللّٰہُمَّ لَبَّیْک وائي او خاص طور د الله پاک پۀ بارګاه کښې
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami