Share this link via
خپله اِصلاح ولې ضروري ده؟
ظاہِر اچھا ہے باطِن بُرا ہے یاخُدا! تجھ سے میری دُعا ہے
عَیب دُنیا میں تُو نے چُھپائے حَشَر میں بھی نہ اب آنچ آئے
آہ! نامہ مِرا کُھل رہا ہے یاخُدا! تجھ سے میری دُعا ہے([1])
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! دا د دې وخت ډيره لويه مسئله ده چې نن سبا مونږ پۀ نورو د تنقيد کولو نه نۀ وزګاريږو خو زمونږه د دِين بزرګانو، د الله پاک نيکانو بندګانو به پۀ نورو باندې تنقيد کم او خپلې اِصلاح ته پام زيات کولو۔ حضرت اِبراهيم تيمي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د الله پاک نيک بنده وو، يوه ورځ هغوئي خيال کولو چې ګويا هغوئي پۀ دوزخ کښې دي، د وور پۀ زنځيرونو تړلے شوے دے، زقوم (يعنې زهريلا ازغنه ونه) خوري، د دوزخيانو وينې زغوې څښي، د دې خيالونو نه پس هغوئي د خپل ځان نه پوښتنه اوکړه: وايه! ستا څۀ پکار دي (د دوزخ داسې وحشت ناک عذاب يا د دې نه نجات)؟ د دننه نه اواز راغلو: نجات پکار دے۔ د دې نه پس هغوئي دا خيال اوکړو چې لکه هغوئي پۀ جَنَّت کښې دي، د هٰغه ځائے ميوې خوري، د جَنَّتي نهرونو شربتونه څښي، د دې خيال کولو نه پس هغوئي د خپل ځان نه پوښتنه اوکړه: اے نفسه! ستا د کوم څيز خواهش دے (د جَنَّت که د دوزخ)؟ نفس ووئيل: زما د جَنَّت خواهش دے۔ بيا هغوئي د خپل ځان پۀ پوهه کولو سره وفرمائيل: اے نفسه! في الـحال تا ته مهلت ميلاؤ شوے ، (لا اوس تۀ ژوندے يـې، اوس تا ته هم پخپله
BOOK TOPIC
- د دُرُودِ پاک فضيلت
- د آيت مبارک شانِ نزول
- پۀ آيت مبارک کښې د زدکړې سبق
- د بے عملۍ نقصان
- کاميابي صرف د خپلې اِصلاح سره ميلاؤيږي
- د خپلې اِصلاح نه غفلت د عذاب يو صورت دے
- جَنَّت پکار دے که دوزخ؟
- نا اشنا حِساب
- نۀ د پښيمانتيا اِحساس شته او نۀ د اخرت ويره
- د ماشومتوب خطا راياده شوه!
- د ماشومتوب د ګناه د يادې ساتلو نا اشنا انداز
- د خپلې جائزې يوه بهترينه طريقه
- ټوله کورنئ په سمه لار شوه
- پير جوړول مۀ هيروئ
- يو اهم وضاحت
- صحيح څۀ دي؟
- د اَسمَاءُ الـحُسنیٰ برکتونه (وظيفه)
