Share this link via
Personality Websites!
پادر لڳندا هئا ته کيس راحت ملندي ھئي۔[1]
تفسيرِ نعيمي ۾ آهي: هن اٺ سئو سال عمر ماڻي، چار سئو سال عيش و عشرت ۾ گذاريائين، چار سئو سال هڪ مڇر جي ڪري جُوتيون ۽ ڏنڊا کائيندو رهيو ۽ ائين ئي خواريءَ جي موت مري کپي ويو[2]
پيارا اسلامي ڀائرو! ھي ڳالھيون اسان کي اڳ ۾ ئي معلوم آهن، ٻڌندا رھندا آھيون پر افسوس! اسان سمجھندا نه آھيون۔ ڇا ھيءَ حقيقت نه آھي ته اسان تمام گهڻا ڪمزور آھيون...؟ ڇا ھي سچ نه آھي ته الله پاڪ اسان تي غالب آھي، ھُو ھر لمحي اسان تي اختيار رکي ٿو۔
موتَ کان ڪير به بچائي نه ٿو سگهي
امام حسن بصري رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ ھڪ ڀيرو رُوم ملڪ ڏانهن تشريف وٺي ويا، اتي پاڻ ھڪ عجيب منظر ڏٺائون: جهنگ ۾ ھڪ جڳھ تي اعليٰ قسم جي ريشمي ڪپڙي جو خوبصورت خيمو ٺهيل آهي ۽ خيمي جي چوڌاري ھٿيار کڻي فوجي بيٺا آهن، انهن فوجين پنھنجي ٻوليءَ ۾ ڪجھ چيو ۽ ھليا ويا، پوءِ ملڪ جا وڏا وڏا عُلماء ۽ مشائخ آيا، انھن به خيمي وٽ بيهي ڪجھ چيو ۽ ھليا ويا، ان کان پوءِ ملڪ جا وڏا وڏا حڪيم، طبيب ۽ ڊاڪٽر اتي آيا، انھن به خيمي وٽ بيهي ڪجھ چيو ۽ ھليا ويا، پوءِ بادشاھ ۽ وزير آيا، اُھي به ڪجھ دير خيمي وٽ ترسيا، انهن به ڪجھ چيو ۽ ھليا ويا، امام حسن بصري رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ فرمائن ٿا: ھي منظر ڏسي مون کي تمام گهڻي حيراني ٿي، مون ڪنھن کان پڇيو ته ھي ڇا معاملو آھي؟ ته ڪنهن ٻڌائڻ واري ٻڌايو ته: بادشاھ جو ھڪ خوبصورت، نوجوان پُٽ ھو، ان جو انتقال ٿي ويو، اُھو هِن خيمي ۾ دفن آھي، ھر سال جڏھن سندس وفات جو ڏينھن ايندو آھي ته سڀ اهڙي طرح هتي جمع ٿيندا آھن * سڀ کان پھريان فوجي خيمي وٽ ايندا آهن ۽ چوندا
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami