دعائے امیرِ اَہلِ سُنّت

ھٿ ڪٽڻ جو چيو، مان ڪٽرائي ڇڏيو پر سُور سڄي ٻانهَن ۾ ڦهلجي ويو۔ مان سخت تڪليف ۾ ھئس ڪنھن گهڙي سُڪون نه پئي آيو تنهنڪري پھريان ٺُونٺِ تائين ۽ بعد ۾ ڪُلھي تائين ٻانهَن ڪٽرائڻي پئي، ڪجھ ماڻھن مون کان تڪليف شروع ٿيڻ جو سبب پڇيو ته مون کين مڇيءَ وارو واقعو ٻڌايو جنهن تي اُھي چوڻ لڳا ته جيڪڏھن تون پھرين ئي مرحلي ۾ مڇيءَ واري وٽِ وڃي کانئس معافي وٺي کيس راضي ڪري ڇڏين ها ته شايد توکي ھِي عضوا ڪٽرائڻا نه پون ها، ھاڻي به وقت آھي ان شخص وٽ وڃ ۽ کيس راضي ڪر، ان کان پھريان جو اِھا تڪليف سڄي جسم ۾ ڦهلجي وڃي، مان وڏي مشڪل سان ان مڇيءَ واري کي ڳوليو ۽ معافي وٺڻ لاءِ سندس پيرن ۾ ڪري پيس۔ ھن پريشان ٿيندي پڇيو: تون ڪير آھين؟ مون وراڻيو: مان اھو ئي شخص آھيان جنهن توکان مڇي ڦُري هئي، پوءِ مون کيس سمورسڄو واقعو تفصيل ٻڌائي ڪٽيل ھٿ ڏيکاريو ته ھو به روئي پيو ۽ چوڻ لڳو: منھنجا ڀاءُ! مون توکي معاف ڪري ڇڏيو۔ مان ان کي شاهد بڻائي آئنده ڪنھن تي ظلم ڪرڻ کان توبهه ڪري ڇڏي۔^{(^[1])}

ایک لکیر شام کی، کہتی ہے درمیاں کی بات

خلقِ خُدا کا ایک دِن، باقی ہیں سب خُدا کے دِن

وضاحت: يعني ہر ڏينھن کان پوءِ شام به ٿيندي آھي، ھر عروج کي زوال به ايندو آھي، ھر طاقت ڪڏھن نه ڪڏھن ڪمزور ٿي ئي ويندي آھي، هِن مان معلوم ٿئي ٿو ته مخلوق جو صرف ھڪ ڏينھن آھي، يعني عمل جو ڏينھن، باقي سڀ ڏينھن الله پاڪ جا آھن يعني جڏھن مخلوق عمل ڪري چُڪِي، ھاڻي ان کان پوءِ اختيار الله پاڪ جو آھي، ھُو چاھي ته سزا ڏئي، چاھي ته معاف فرمائي ڇڏي.

[1]...كتاب الكبائر للذھبی، الکبیرۃ السادسۃ والعشرون، صفحہ:80۔

Important

Mobile Apps

Contact Us