Share this link via
Personality Websites!
العابدين رَضِىَ الله عَنْهُ ....!! پاڻ واقعي ڪربلا کانپوءِ تمام گهڻو روئندا رهيا. انهن سڀني هستين ۾ سڀ کان وڌيڪ عرصو جيڪي روئندا رهيا، اهي حضرت آدم عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم آهن، جن 300 سال ڳوڙها وهايا[1]
جڏهن پاڻ ايترو ڊگهو عرصو ڳوڙها وهايا ته ڇا ٿيو؟ اسان سيپارو: 1، سورة بقره، آيت: 37 ٻڌي، الله پاڪ فرمائي ٿو:
فَتَلَقّٰۤى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَیْهِؕ-اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیْمُ(۳۷)
(سيپارو: 1، البقرة: 37)
ترجمو ڪنزُ العرفان: پوءِ آدم پنهنجي رب کان ڪجھ ڪلما سکي ورتا ته الله ان جي توبھ قبول ڪئي، بيشڪ اهو ئي گهڻو توبھ قبول ڪرڻ وارو وڏو مهربان آهي.
يعني اهي ڪجهه ڪلمات هئا جيڪي الله پاڪ حضرت آدم عَلَيۡهِ السَّلَام جي دل ۾ وڌا! پاڻ انهن ڪلمات جي ذريعي توبه ڪئي ته سندن توبھ قبول ٿي وئي.
نالو انهن جو، ڪم پنهنجو ٿي ويو
اهي ڪلمات ڪهڙا هئا، ان جي باري ۾ حديث پاڪ جي ڪيترن ئي ڪتابن ۾ اها روايت آهي، حضرت عمر فاروقِ اعظم ۽ حضرت عليُ المرتضيٰ شيرِ خدا رَضِىَ الله عَنْهُ فرمائن ٿا: رسولِ اڪرم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى الله عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمايو: جڏهن حضرت آدم عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم کان اِجتهادي خطا ٿي ته (گهڻي عرصي تائين حيران ۽ پريشان رهڻ کان پوءِ) هنن بارگاهه الٰهي ۾ عرض ڪيو: يَا رَبِّ اَسْاَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ لَمَا غَفَرْتَ لِي اي منهنجا رب ڪريم! مون کي محمد مصطفيٰ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم جي
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami