اُمِّ سعد جو کُوهه

پيارا اسلامي ڀائرو! حضرت سعد بن عُبَادہ رَضِیَ اللہُ عنہ پنهنجي ماءُ سان تمام گهڻو پيار ڪندا هئا. هڪ دفعي حضرت سعد رَضِیَ اللہُ عنہ ڪنهن سفر تي هئا ته پويان سندن ماءُ جو انتقال ٿي ويو.

اڄڪلهه جو دور ته نه هو جو فون ڪجي ها ۽ حضرت سعد رَضِیَ اللہُ عنہ جهاز، بس يا ٽرين ۾ چڙهي جلدي واپس پهچي وڃن ها، ان وقت پيدل يا گهوڙن تي سفر ٿيندو هو، هڪ سفر ۾ ڪيترائي مهينا لڳي ويندا هئا. تنهنڪري سفر تي هجڻ سبب کين اهڙو اطلاع نه ٿي سگهيو، جڏهن پاڻ سفر تان واپس آيا ته پنهنجي ماءُ جي وفات جو ٻڌي ڏاڍو غمگين ٿيا.

توهان پاڻ اندازو لڳايوته پٽ کي ماءُ جي جنازي ۾ شرڪت جو موقعو به نصيب نه ٿئي ته کيس ڪيترو نه ڏک ۽ تڪليف ٿيندي ۽ ڪيتريون نه حسرتون سندس دل ۾ رهجي وينديون. بهرحال، قدرت کي جيڪو ڪرڻو هو سو ٿي ويو. حضرت سعد رَضِیَ اللہُ عنہ انهيءَ ڏک واري ڪيفيت ۾ پياري آقا، مڪي مدني مصطفيٰ صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم جي خدمت ۾ حاضر ٿيا ۽ عرض ڪيائون: يا رسول الله صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم! مان سفر تي هئس ته پويان منهنجي ماءُ جو انتقال ٿي ويو، هاڻي مان جيڪڏهن انهن جي طرفان صدقو ڪريان ته ڇا اُنھن کي ان جو فائدو پهچندو؟   فرمايائون: ها! ان کي فائدو پهچندو. ^([1])