يعنې اے ايمان والؤ! د رَمَضَانُ المُبَارَک د مياشتې پۀ ختميدو چې کله د اختر مياشت ووينۍ نو پۀ خوشحالۍ کښې د الله پاک حمد کوئ يا تکبير وايئ! ځکه چې رَبِّ کريم تاسو ته د روژو توفيق درعطا کړو او د رَمَضَانُ المُبَارَک د مياشتې پۀ عبادتونو باندې فخر مۀ کوئ! ولې چې دا ستاسو کمال نۀ دے بلکې پۀ دې باندې د الله پاک شُکر ادا کوئ چا چې تاسو ته د دې عبادتونو توفيق درعطا کړے، دا د هغۀ مهرباني ده۔ ^([1])  

​شکر خالِق کس طرح سے ہو اَدا​             اک زباں اور نعمتیں بے اِنتہا​

پھر زباں بھی کس کی مجھ ناچیز کی​           وہ بھی کیسی جس کو عصیاں کا مزا​

گننے والے گنتیاں محدود ہیں ​              تیرے  اَلطاف  و  کرم  بے  انتہا^([2])​

د آيت مبارک د رمضان سره تعلق

علَّامه حرَّالي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ډير لوئي عالِمِ دِين تير شوے دے، هغوئي د آيت مبارک د دې حصې ډير ښکلے وضاحت فرمائيلے دے، د هغوئي د فرامينو خُلاصه څۀ داسې ده چې پۀ رَمَضَانُ المُبَارَک کښې بندګانو ته يو خاص قِسم له هدايت ميلاؤيږي (زړونه نرميږي، د نيکۍ رغبت زياتيږي، بيا) د روژه دار ډير زيات برکتونه نصيب کيږي، د روژې پۀ مياشت کښې د بخښنې اسباب زياتيږي، د شبِ قدر پۀ شان نعمت نصيب کيږي، دا چې کوم خاص قِسم له هدايت پۀ زړونو کښې صرف د روژې د مياشت د پاره ايښودے کيږي، ^([3])