آهن، انهن ڪلمن جي برڪت سان گناهه اهڙي طرح ڇڻندا آهن، جيئن وڻن مان پنَ ڇڻندا آهن ۽ اهي ڪلما جنت جي خزانن مان آهن.^[1]

  هڪ حديثِ پاڪ ۾ آهي، مڪي مدني آقا، رسولِ خدا اَحمد مجتبيٰ صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم فرمايو: اَللہُ اَکْبَر چوڻ احد جبل کان وڏي نيڪي آهي.^[2]

ٻئي هٿ ڀلائي سان ڀرجي ويا

   حضرت عبدالله بن ابو اوفيٰ رَضِیَ اللہُ عنہ فرمائن ٿا: هڪ ڀيري هڪ اعرابي (يعني ڳوٺاڻي صحابي رَضِیَ اللہُ عنہ) بارگاھِ رسالت ۾ حاضر ٿي عرض ڪيو: يا رسولَ الله صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم! مان قرآنِ ڪريم ياد نٿو ڪري سگهان، اهڙو عمل ٻڌايو! جنهن جي ذريعي تلاوتِ قرآن جي برابر ثواب ملي (ظاهر آهي ان دور ۾ پرنٽنگ جو انتظام نه هو، صحابهءِ ڪرام عليھم الرّضوان قرآنِ ڪريم زباني ياد ڪري تلاوت ڪندا هئا ۽ هي صحابي ياد نه پئي ڪري سگهيو، تنهنڪري هي سوال ڪيو)، پياري آقا، مڪي مدني مصطفيٰ صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم فرمايو: هيئن چئو:

سُبْحٰن اللہ! وَالْحَمْدُ لِلہِ! وَلَا اِلٰہَ اِلَّا اللہُ وَاللہُ اَکْبَر وَ لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّۃَ اِلَّا بِاللہِ۔

 راوي فرمائن ٿا: ان ڳوٺاڻن رَضِىَ اللهُ عَنْهُ انهن ڪلمن کي پنهنجي آڱرين تي ڳڻيو ته 5 هئا. ڳڻي هليا ويا. ٿوري دير کانپوءِ واپس آيا، عرض ڪيائون: يا رسولَ الله صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم! انهن ڪلمن ۾ منهنجي ربّ جي تعريف آهي، منهنجي لاءِ ڇا آهي؟ (يعني مون پنهنجي ربّ جي تعريف ته ڪري ورتي، هاڻي مان