Book Name:Mehman Nawazi Ke Aadab
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! نن د اختر ورځ ده، د خوشحالۍ موقع ده، پۀ ننۍ ورځ باندې مونږ ته د خپلو هٰغه خپلوانو، زمونږ د هٰغه مسلمانانو وروڼو کوم چې زمونږ سره نشته، د دُنيا نه تلي دي، هغوئي هم ياد کړئ! د هغوئي سره هم ښيګړه اوکړئ!
دا به څنګه کوو؟ د ايصالِ ثواب پۀ ذريعه، مونږه روژې ونيولې، تراويح مو اوکړې، قرآن کريم مو واوريدلو، واورولو، د قرآنِ کريم تلاوت مو اوکړو، د تجهدو سعادت مو حاصل کړو، نفلونه مو اوکړل، پۀ رَمَضَانُ المُبَارَک کښې مو ذِکر اوکړو او دُرُود شريف مو ووئيلو، د هغې ثواب او نن چې څومره هم نيکۍ کوو، د دې ټولو ثواب هم خپلو وفات شوو ته د تحفې پۀ توګه اوليږئ، دا به د هغوئي سره ښيګړه شي۔
پۀ حديثِ پاک کښې دي: د مړي حال پۀ قبر کښې د ډوب شوي انسان پۀ شان دے چې هغه ډير سخت انتظار کوي چې پلار يا مور يا ورور يا د چا دوست دُعا هغۀ ته ور ورسي او چې کله د چا دُعا هغۀ ته ور ورسي نو د هغۀ د پاره د دُنيا و مافيها (يعنې دُنيا او څۀ چې پۀ دې کښې دي) نه بهتر وي۔ الله پاک قبر والؤ ته د هغوئي د ژوند متعلقينو د طرف نه هديه کړے شوے ثواب د غرونو پۀ شان عطا کوي، د ژوند هديه (يعنې تحفه) د مړو د پاره د بخښنې دُعا ده۔ ([1])
پۀ قبر کښې به يـې انوار داخليږي
منقول دي چې کوم کَس د اختر پۀ ورځ 300 کرته سُبْحٰنَ اللہِ وَبِحَمْدِہٖ ولولي او د