دسترخوان باندې کيښودل او د مفتيانو صاحبانو يـې پۀ ښه طريقه ميلمستيا اوکړه۔

داسې مونږ له هم پکار دي چې کله ميلمانه تشريف راوړي نو پخپله ور وړاندې شو ، چې څومره رانه کيدے شي منډې کړو او د هغوئي د ميلمستيا اِنتظام اوکړو او که کيدے شي نو دسترخوان هم پخپله وغوړوو، پۀ دسترخوان باندې خوراک هم پخپله کيږدو۔ داسې چې د ميلمه عزت کوو نو اِنْ شَآءَ اللہُ الْکَرِیم! ثواب به ميلاؤيږي۔

د ميلمستيا څۀ نور آداب

حُضُور داتا ګنج بخش علي هجويري رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د ميلمستيا يو څو نور آداب هم ليکلي دي: واورئ! ليکلي يـې دي: * چې کله ميلمه راشي نو ډير پۀ روڼ تندي (يعنې پۀ مُسکي کيدو، د جوش پۀ انداز) يـې هرکلے اوکړئ! * هغه د عزت پۀ ځائے کښې کيښنوئ! * د ميلمه راتلل هم د حق د طرف نه راتلل وګڼئ او تلل هم د حق د طرف نه ګڼئ او ميلمه د حق بنده  وګڼئ (دا ډير د کمال ادب دے۔ مطلب دا دے چې کله ميلمه راشي نو اِنسان دې دا وګڼي چې دا د الله پاک پۀ خوښه باندې راغلے دے، کله چې واپس ځي نو دا خيال دې اوکړي چې دا هم د الله پاک پۀ خوښه تلے دے او ميلمه د الله پاک بنده وګڼئ او ميلمستيا يې اوکړئ، اِنْ شَآءَ اللہُ الْکَرِیم! د ميلمستيا خوند به يو پۀ دوه شي) * که ميلمه تنهائي غواړي نو د هغۀ د پاره دې د تنهايۍ اِنتطام اوکړے شي * که ميلمه ته د جلوت ضرورت وي (يعنې که ميلمه غواړي چې د هغۀ سره دې څوک کښيني، د هغۀ سره دې خبرې اوکړي نو) کوربه دې د هغۀ سره کښيني، د هغۀ سره دې ښې ښې خبرې اوکړي * که ميلمه ته د نوو جامو ورکولو وَس وي نو هغه هم ورکړئ، که د دې وَس نۀ وي نو تکيلف مۀ کوئ۔ ^([1])