نيکو د کولو او د بخښنې د ذريعې جوړيدو توفيق راعطا کړي۔

اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم

صَـــلُّـــوْا  عَـــلَـی   الْــحَـــبِــيْــب!            صَـلَّـی اللهُ   عَلـٰی   مُـحَـمَّد

خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! مونږ پۀ شروع کښې د 29 سيپارې، د سورۀ مُدَّثِّر د آيت 40 نه د 47 پورې يعنې د 8 آيتونو د اوريدو سعادت حاصل کړو، پۀ دې آيتونو کښې د قيامت يو منظر بيان کړے شوے دے، دا د جَنَّتيانو او د دوزخيانو ترمينځه کيدونکې يوه مکالـمه ده، پۀ خپل مينځ کښې خبرې اترې دي، دا خبرې به کله کيږي؟ جَنَّتيان به ترينه څۀ پوښتنه کوي؟ دوزخيان به څۀ جواب ورکوي؟ راځئ چې قرآني آيتونه او د هغې وضاحت واورو، الله پاک فرمائي:

فِیْ جَنّٰتٍﰈ یَتَسَآءَلُوْنَۙ(۴۰) عَنِ الْمُجْرِمِیْنَۙ(۴۱) (پارہ:29، سورۀ المُدثر:40-41)

[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: [پۀ] باغونو کښې به وي۔ هغوئي به تپوس کوي۔ د مجُرمانو نه۔

يعنې جَنَّتيان به پۀ جَنَّت کښې اوسيږي او د دوزخيانو نه به پوښتنه کوي۔ حضرت عبد الله ابن مسعود رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ فرمائي: د قيامت پۀ ورځ به زمونږه خوږ آقا و مولا، مکي مَدَني مصطفٰے صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم او نور انبيائے کرام علَيهِمُ السَّلام، حضرت جبريل عَلَیْهِ السَّلَام او نورې فرښتے، د هغوئي نه پس صديقين او شهيدان، دا ټول د ګنهګارانو مسلمانانو شفاعت کوي، د دې پورې چې ټولو جَنَّتيانو (يعنې ګنهګارانو مسلمانانو کومو ته چې اخر هم جَنَّت ته راتلل وو) پۀ جَنَّت کښې او ټولو دوزخيانو (يعنې کافرانو کومو ته چې هميشه هم پۀ دوزخ کښې اوسيدل دي)، دوئي به پۀ دوزخ کښې پاتې شي، بيا به جَنَّتيان پۀ جَنَّت