Book Name:Ahl e Jannat Aur Ahl e Jahannum Ka Mukalima
ضرور راځي، د دې باوجود څوک چرې پۀ هيره هم وور له لاس نۀ وروړي خو ګناهونه کوم چې د قيامت پۀ ورځ د سخت نقصان سبب جوړيدے شي، دا قصداً کولے شي۔ معلومه شوه چې زمونږ پۀ قيامت باندې يقين خو بے شکه چې دے خو د دُنيا محبت، د مال او د دولت محبت، حرص او لالچ او د ګناهونو تور والي د دې يقين پۀ نتيجه کښې د پيدا کيدونکي د الله پاک د ويرې والا حالت تت کړے دے، د دې نقصان دا وشو چې مونږ پۀ ګناهونو باندې ډاډه شو، پۀ زړۀ کښې د الله پاک نه ويره کمه شوه، ځينې نادانه خو داسې بے باکه هم دي چې د هغوئي مزاج دے: څۀ چې کيږي ګورو به * که څوک د نـمونځ دعوت ورکړي * قبر او اخرت ورياد کړي * د قبر د تيارۍ ذِهن يـې جوړ کړي * جَنَّت ته د بوتلونکو اعمالو ترغيب ورکړي * دوزخ ته د بوتلونکو کارونو نه د بچ کيدو ذِهن ورکړي نو وائي: مولانا صيب! الله پاک ډير مهربانه دے، د قيامت پۀ ورځ چې څۀ کيږي ګورو به ۔
د الله پاک پناه! دا د سخت جهالت او د بے باکۍ والا جمله ده۔ پۀ حقيقت کښې د کتلو مقام قبر او اخرت نۀ دے، د کتلو ځائے خو دُنيا ده، دلته کتل پکار دي چې مونږ څۀ کوو، الله پاک پۀ قرآنِ مجيد کښې اِرشاد فرمائيلے دے:
وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ- (پارہ:28، سورۀ الحشر:18)
[مفهوم] ترجمهٴ کنزُ العِرفان: او هر کَس وګوري چې هغۀ د سبا د پاره مخکښې څۀ ليږلي دي۔
دا د قرآنِ پاک حکم د دې دُنيا د پاره دے، پۀ دې دُنيا کښې کتل دي چې * مونږ د اخرت د پاره څۀ کوو * د قبر د پاره څومره تيارے کيږي * نيکۍ څومره کوو * د ګناهونو نه بچ کيږو که نۀ، څنګه چې مونږ د دې دُنيا نه ځو، مرګ راشي نو بيا به د