اٿاريندا، سندس زنجيرون کوليون وينديون، نانگ ۽ وِڇُون پري ڪيا ويندا۔ پوءِ حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ان کي ساڻ ڪري الله پاڪ جي حضور ۾ حاضر ٿيندا. الله پاڪ ان گنهگار ٻانهي کي فرمائيندو: اي ٻانها! ڇا مان توکي سهڻي شڪل ۽ صورت تي پيدا نه ڪيو هو؟ ٻانهو عرض ڪندو: ڇو نه منهنجا مالڪ! تو مون کي تمام سهڻي صورت عطا ڪئي هئي۔ حڪم ٿيندو: ڇا تنهنجي هدايت لاءِ رسول نه آيا هئا؟ ٻانهو عرض ڪندو: ڇو نه منهنجا مالڪ! رسول آيا هئا۔ حڪم ٿيندو: ڇا تو تائين منهنجو ڪتاب نه پهتو هو؟  اُهو شخص عرض ڪندو: مولا! پهتو هو۔ الله پاڪ فرمائيندو: پوءِ تو فلاڻا فلاڻا گناهه ڇو ڪيا؟ ڇو منهنجي نافرماني ڪندو رهين؟ 

ان شخص وٽ چوڻ لاءِ ڪجهه به نه هوندو، بس هٿ جوڙي عرض ڪندو: اي منهنجا مالڪ ڪريم! مون پنهنجو پاڻ تي ظلم ڪيو، گناهه ڪري پنهنجي جان کي جهنم جو حقدار بڻائيندو رهيس۔ اي حنان ۽ منان ربَ ! مان پنهنجن گناهن سبب هڪ هزار سالن تائين جهنم ۾ رهيس، ان جي باوجود تنهنجي رحمت مان آسرو نه لاٿو، مون کي يقين هو ته منهنجي پڪار ٻڌي ويندي، تنهنجي رحمت جوش ۾ ايندي۔ ان اميد تي مان توکي مسلسل پڪاريندو رهيس۔ اي منهنجا عظمت وارا رب! هاڻي تو فضل فرمايو ئي آهي، جهنم مان ڪڍي ورتو ئي آهي، ته مون تي رحم فرماءِ ۽ پنهنجي رحمت جي صدقي منهنجي بخشش فرماءِ. 

ٻانهي جي اهڙي عاجزانه عرض تي رحمتِ الهي جوش ۾ ايندي ۽ حڪم ٿيندو: اِشْهَدُوا يَا مَلَائِكَتِي بِأَنِّي رَحِمْتُهُ اي منهنجا فرشتؤ!