۽ کيس چئه ته هن شخص کي ٻاهر ڪڍي. حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم هڪدم ويندا ۽ جناب مالڪ کي الله پاڪ جو حڪم ٻڌائيندا۔ 

پيارا اسلامي ڀائرو! هتان کان اڳتي روايت جا لفظ نهايت غور سان ٻڌو۔ پياري محبوب صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمايو: جيئن ماءُ پنهنجن ٻارن کي سڃاڻيندي آهي، حضرت مالڪ عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم جهنمين جي ان کان به وڌيڪ سڃاڻپ رکن ٿا، پر اُن يا حنان! يا منان! پڪارڻ واري شخص کي ڳولي نه سگهندا۔ واپس اچي چوندا: اي جبرائيل! جهنم هاڻي هاڻي هڪ ساهه کنيو آهي، جنهن  جي ڪري حالت اهڙي ٿي وئي آهي جو لوهه ۽ پٿر ۾ فرق ڪرڻ مشڪل ٿي ويو آهي(اهڙي حالت ۾ ان شخص کي ڳولي نه ٿو سگهجي)۔ 

اهو ٻڌي حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ٻيهر عرشِ الٰهي جي سايي ۾ حاضر ٿيندا ۽ مٿو سجدي ۾ رکي ڇڏيندا۔ حڪم ٿيندو: جبرائيل! ڇا ٿيو؟ ان ٻانهي کي ڇو نه وٺي آئين؟ حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم سڄو واقعو عرض ڪندا۔ الله پاڪ فرمائيندو: اي جبرائيل! اُهو شخص جهنم جي فلاڻي کَڏَ ۾، فلاڻي ڪنڊ ۾ آهي، وڃ ۽ کيس ٻاهر ڪڍي وٺي اچ ...!! حضرت جبرائيل عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ٻيهر جهنم ڏانهن ايندا ۽ جناب مالڪ کي ان شخص  جا  پارپتا  ٻڌائيندا۔ هاڻي حضرت مالڪ عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم جهنم جي اندر ويندا ۽ ان شخص کي هڪ کَڏ جي اندر ڳولي لهندا۔ ان جي پيشاني پيرن سان ٻڌل هوندي، ۽ سندس هٿ ڳچيءَ سان ٻڌل هوندا، اونڌي مُنهن جهنم جي هڪ کڏ ۾ پيو هوندو، جهنم جا نانگ ۽ وِڇُون ان جي مٿان گهيرو ڪيل هوندا ۽ هو درد ۽ تڪليف جي شدت سبب الله پاڪ کي پڪاري رهيو هوندو۔ حضرت مالڪ عَـلَيْـهِ الـسَّـلاَم ان شخص کي