رهڻ واري جو واقعو ذڪر ٿيل آهي، جيڪو وڏو سبق آموز، رحمت سان ڀرپور ۽ جهنم جي خوف کان تڙپائڻ وارو واقعو آهي۔ 

حديث پاڪ جي ڪتاب ”مسند امام اعظم“ ۾ صحابيءِ رسول حضرت عبدالله بن مسعود رَضِىَ الـلّٰـهُ عَـنْهُ کان روايت آهي: هڪ شخص بارگاهِه رسالت ۾ حاضر ٿيو ۽ عرض ڪيائين: يا رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! ڇا ايمان وارن مان ڪو شخص جهنم ۾ رهجي ويندو؟ (يعني هُونئَن ته جهنم ڪافرن لاءِ ئي آهي، پر ڇا گنهگار مومن به جهنم ۾ ويندا ۽ پنهنجن گناهن جي سزا ڀوڳي بعد ۾ جنت ۾ داخل ٿيندا۔ صحابيءِ رسول جو سوال هي هو ته يا رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم! ڇا ائين ممڪن آهي ته ڪو مومن هجي ۽ گناهن سبب جهنم ۾ وڃي ۽ اتي رهجي وڃي؟) 

پاڻ سڳورن فرمايو: ها! هڪ شخص هوندو، هو جهنم جي گهرائيءَ ۾ ڪنهن کَڏَ ۾ هوندو ۽ سخت درد ۽ تڪليف وچان تڙپي تڙپي پڪاري رهيو هوندو: يا حنان! يا منان! 

حضرت جبرائيل اَمين عَلَيۡهِ السَّلَام ان شخص جي پڪار ٻڌي حيران ٿي ويندا ته هي ڪير آهي جيڪو ايتري شديد درد سان الله پاڪ کي پڪاري رهيو آهي۔ هنن کان رهيو نه ٿيندو هڪدم عرشِ الهي جي سايي ۾ حاضر ٿيندا ۽ پنهنجو مٿو سجدي ۾ رکي ڇڏيندا. حڪم ٿيندو: جبرائيل! مٿو مٿي کڻ! تو ڪهڙي حيران ڪندڙ ڳالهه ڏٺي آهي؟ حضرت جبرائيل عَلَيۡهِ السَّلَام عرض ڪندا: ياالله پاڪ! جهنم جي گهراين مان آواز گونجي رهيو آهي، ڪو درد ڀَرِي دل سان تڙپي تڙپي يا حنان! يا منان! جون صدائون بلند ڪري رهيو آهي۔ حڪم ٿيندو: جبرائيل! جهنم تي مقرر فرشتي مالِڪ وٽ وڃ