جنهن جي ڪري منهنجي جسم جي اڌ حصي ڪم ڪرڻ ڇڏي ڏنو. بيماري جي ڏينهن ۾ جڏهن ڪا به دوا ڪارآمد ثابت نه ٿي، تڏهن مون آخري نبي، مڪي مدني صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم جي نعت پاڪ لکڻ جو ارادو ڪيو ته جيئن الله پاڪ ان جي برڪت سان مون کي شِفا عطا فرمائي.

مولانا حسن رضا خان رَحمۃُ اللہِ عَلَیْہ    لکن ٿا:

تمہارا نام مصیبت میں جب لیا ہو گا                ہمارا بگڑا ہوا کام بن گیا ہو گا^[1]

بهرحال! پاڻ فرمائن ٿا: مون رات جو ئي نعتِ مصطفيٰ لکڻ شروع ڪري ڏني، الله پاڪ جي ڪرم سان ڏسندي ئي ڏسندي هڪ مڪمل قصيدو شريف لکي ڇڏيو، قصيدو شريف مڪمل ٿيو ته مان سمهي پيس، اکيون ڇا بند ٿيون، منهنجي قسمت جاڳي پئي، پيارا آقا، مديني وارا مصطفيٰ صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم خواب ۾ تشريف کڻي آيا.

سرِ بالیں اُنہیں رَحْمت کی ادا لائی ہے             حال بگڑا ہے تو بیمار کی بن آئی ہے^[2]

خواب ۾ ئي پياري آقا صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم قصيدو شريف ٻڌائڻ جو حڪم فرمايو، مون مڪمل قصيدو پڙهي ٻڌايو. الله پاڪ جي حبيب صَلَّی اللہُ عَلَیْہِ وَ آلِہٖ وَ سَلَّم خوش ٿي منهنجي جسم تي پنهنجو مبارڪ هٿ ڦيرايو ۽ مون کي پنهنجي چادر عطا فرمائي، پاڻ فرمائن ٿا: جڏهن مان ننڊ مان بيدار ٿيس ته منهنجي