کښې به د هغۀ پۀ بدن کښې چينجي نۀ کيږي۔^([1])   (2): پۀ يو حديثِ پاک کښې دي، فرمائي: زۀ جَنَّت ته لاړم، هلته مې د ملغلرو ګنبدونه وليدل۔ پوښتنه مې اوکړه: اے جبرائيله! دا د چا د پاره دي؟ عرض يـې اوکړو: ستاسو صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د اُمت د اذان کوونکو او د اِمامانو د پاره۔  ^([2]) (3): رحمتِ عالَم، نُورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: چا چې د پينځه واړو نـمونځونو اذان د ايمان پۀ بِنا د ثواب پۀ نيت باندې اوکړو هغۀ چې کوم ګناهونه مخکښې کړي وي معاف به شي۔ ^([3])

(5): د جَمعې سره د نـمونځ بندوبست کوئ

د صحابئ رسول، حضرت اَنس بن مالِک رَضِىَ اللهُ عَـنْهُ نه روايت دے، د مدينے تاجدار، د زړونو قرار صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: څوک چې د الله پاک د رضا د پاره 40 ورځې د تکبيرِ اولیٰ سره د جَمعې سره نـمونځ اوکړي، د هغۀ د پاره دوه ازادۍ ليکلے شي: (1): يوه ازادي د نار (يعنې دوزخ) نه او (2): دويمه ازادي د نفاق نه۔ ^([4])

میں پانچوں نَمازیں پڑھوں باجماعت         ہو توفیق ایسی عطا یاالٰہی!

میں پڑھتا رہوں سنتیں، وقت ہی پر           ہوں سارے نوافِل ادا یاالٰہی!

دے شوقِ تلاوت دے ذَوقِ عبادت      رہوں باوُضو میں سدا یا الٰہی^([5])

(6): د شروع او د زيارت د ورځې روژه نيسئ!